Voor Han Leunk zit de kick ‘m in de toekomst

Auteur: Door Ralph Blijlevens |   donderdag 31 augustus 2006 | 12:10 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 31 augustus 2006 | 14:21

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Han Leunk verzorgt zijn Noorse renster Hege Linn Eie na de aankomst in Goor. Foto Frans Nikkels.

Han Leunk verzorgt zijn Noorse renster Hege Linn Eie na de aankomst in Goor. Foto Frans Nikkels.

GOOR - De Expert Ladies Tour deed gisteren de Hof van Twente aan. Met start en finish in Goor, woonplaats van Han Leunk. Ploegleider van het Talent Team Twente, met in koers... slechts twee rensters.
De start van de derde etappe van de Expert Ladies Tour laat niet lang meer op zich wachten. Op het grote plein voor het gemeentehuis in Goor ratelen de gesmeerde kettingen soepel over de bladen, overheerst de geur van massageolie en worden links en rechts de ‘oortjes’ voor de laatste maal gecheckt. In het midden van het terrein bevindt zich de vrouwenformatie Talent Team Twente, rijdend onder de vlag van HWV De Tubanters. Onder het tentdoek van een van de sponsors staan twee campingstoeltjes klaar voor de rensters, de vier overige hoeven niet meer uit de materiaalwagen gehaald te worden. Twee meisjes van de jeugdopleiding delen folders uit van de 3T-ladies. Lukt het de vrouwen niet zich te onderscheiden in de koers, dan maar op deze wijze aan de presentatie werken...
Han Leunk is een druk baasje, tijd om erbij stil te staan dat zijn talentenformatie slechts nog nog maar twee rensters in de koers heeft, is er bijna niet bij. ‘Een teleurstelling? Echt niet, de meiden doen het fantastisch’, zegt-ie zonder blikken of blozen. ‘Natuurlijk had ik graag Juliette Wigbold (Hengelo, red) er vandaag nog bij gehad, maar zij is gisteren uit de wedstrijd gehaald, omdat ze te laat binnen zou zijn gekomen.’
Toch had de inwoner van Goor zich de derde etappe van de internationale meerdaagse wedstrijd wel anders voorgesteld toen de startbewijzen werden uitgedeeld. Vertrekken en aankomen in Goor, rijdend door zijn gebied: het moest dé etappe van de jonge formatie worden. Hoe anders is de bittere waarheid. Waar die andere Twentse ploeg, De Zwaluwen van Team Löwik, na afloop van de veldslag in de tweede etappe in het Belgische Asse niemand meer op de startlijst heeft staan, doet 3T nog altijd mee. Zij het wel ver in het achterveld, maar toch.
Het beeld is in de 127,3 kilometers lange rit, met onder meer driemaal de beklimming van de Herikerberg, niet anders. De rode tenue’s en de rugnummers 157 (Hege Linn Eie uit Noorwegen) en 159, toebehorend aan Esther Olthuis uit Deventer. De twee hebben het ‘geluk’ dat al snel in de etappe twee rensters ontsnappen, waarna het peloton in een vrijwel gesloten formatie achter de koplopers aan fietsen. In de slotfase van de rit krijgt Olthuis het nog wel even moeilijk, moet lossen, maar weet zich toch weer bij het peloton te voegen dat zich in de laatste kilometers opmaakt voor een massasprint. Opgelucht melden de twee zich na afloop bij de wagen: de eindstreep in Goor is gehaald (binnen de tijdslimiet!) en dat is al een prestatie op zich. Vindt ook Han Leunk, die de rol van ploegleider heeft gelaten voor wat-ie is en nu optreedt als soigneur. ‘Manager, ploegleider, soigneur, masseur, mecanicien, ik ben het allemaal’, lacht hij, een nat washandje over het gezicht van de Noorse renster vegend. ‘De Ladies Tour’, legt hij uit, ‘valt onder de categorie Giro d’Italia en Ronde van Frankrijk voor vrouwen. Een internationale koers met 21 UCI-ploegen aan de start. Om daar deel van uit te mogen maken, is al mooi op zich. Natuurlijk had ik deze week, en met name vandaag, veel meer gewild, maar dat zit er voor ons niet in. We zijn een bescheiden clubploegje, met een klein budget. Bezig aan ons eerste van een driejarenplan. Een wedstrijd als deze is voor ons te hoog gegrepen, maar dit is wel
een once in a lifetime oppertunity.’
De koers uitrijden, dat is het doel voor zijn rensters. En genieten, want de volgende dag kan het feest zo over zijn. ‘Morgen (vandaag, red.) rijden ze met z’n beiden de ploegentijdrit’, blikt hij vooruit naar de zware opgave voor de twee rensters. ‘Lukt het niet, dan kunnen ze vrijdag en zaterdag mooi uitrusten voor de clubcompetitie van zondag’, ziet Leunk het positieve er weer van in.
Zijn drijfveer is z’n kick, en die ligt in de toekomst. Kirsten Wild, zegt Leunk, heeft hij ooit ook op de fiets gezet. ‘Over een paar jaar rijden meiden uit dit team in een grotere ploeg en zijn wij weer bezig met de opleiding van jonge talenten.’

Reageren