Schaatsblogger Remco Meijer uit Borne
Vanuit het geweldige hotel Ortlerspitz in St. Valentin schrijf ik deze bijdrage. Ik zit hier met een aantal deelnemers heerlijk in de zon achter het glas en kijk uit over de geprepareerde ijspiste op de Haidersee.
Als je beter wist, dan zou je bij deze aanblik van het bevroren meer en de prachtig besneeuwde bergen eromheen denken dat de omstandigheden om te schaatsen ideaal zijn. We zijn er vanochtend tijdens de baanverkenning echter wel achter gekomen dat schijn bedriegt. Wat is het koud en wat waait het hard! De weersomstandigheden zullen morgen zeker niet beter zijn en dat baart de organisatie zorgen. Het wordt de komende nacht waarschijnlijk -20 graden en met een snerpende wind zal de gevoelstemperatuur bij de start om 07.00uur onder de -30 graden liggen. Overdag zal de temperatuur op circa -15 graden blijven steken.
We hebben vanochtend tijdens de briefing te horen gekregen dat de start van de 50km en 100km is uitgesteld naar 10.00uur. Dit bericht werd in de verwarmde tent bij het meer met applaus ontvangen. Bij de start om 07.00uur voor de langere afstanden zal streng gecontroleerd worden op de kleding die de deelnemers dragen. Alle lichaamsdelen moeten bedekt zijn en een sneeuwbril is verplicht. Voldoe je niet aan de eisen, dan kom je het ijs niet op. Hiermee geeft de organisatie een heel duidelijk signaal af: “het wordt morgen bar en boos”.
Na deze opbeurende woorden mochten we het ijs op. De SAE (Stichting Alternatieve Elfstedentocht) werkt met man en macht aan een goede baan, maar het valt niet mee om een mooi glas parcours neer te leggen. Vorig jaar was het ijs pikzwart en keihard, maar dit jaar ligt er sneeuwijs. Het is enigszins bobbelig en je trapt er op sommige plekken doorheen. Ook zitten er een aantal scheuren in de lengte-richting in die erg verraderlijk zijn. De wind blaast bovendien steeds weer sneeuw op de baan. In de eerste verkenningsronde ben ik drie keer gevallen. Het tweede rondje ging al een stuk beter met “slechts” één valpartij. Om me heen hoorde ik flink gemopper over de kwaliteit van het ijs en de harde wind. Toch heeft dit ook wel wat. De natuur heeft zijn eigen wetten en trekt zich niets aan van een paar honderd schaatsende Overijsselaars.
Ik ben aan deze schaatsreis begonnen met de doelstelling om 200km te schaatsen. Deze doelstelling heb ik vandaag bij moeten stellen. Ik deed vanochtend zo’n 35 minuten over een ronde. Dat is te langzaam om binnen de tijdslimiet 200km te voltooien. De stukken tegen de wind in gaan langzaam. Doordat het ijs niet geweldig is, kun je maar moeilijk een treintje vormen waarin je af en toe kunt schuilen tegen de wind. De stukken met de wind in de rug gaan wel erg lekker, maar de scheuren in het ijs zijn verraderlijk en het is niet verantwoord om op de stukken vol gas te geven om de verloren tijd weer in te halen. Ik ben benieuwd hoeveel bikkels morgen aan het eind van de dag wel 200km hebben geschaatst. Mijn schaatsmaat Herbert en ik hebben besloten om morgen niet meer met een doelstelling over het aantal kilometers te gaan schaatsen. Het zal een extreem zware tocht worden, maar we willen wel blijven genieten van al het moois om ons heen. Wat ons betreft schaatsen we vanaf de start om 07.00uur stug door totdat het echt niet meer gaat of totdat we niet meer verder mogen en dan hopen we dat we morgenavond kunnen proosten op een mooie schaatsdag.
Straks gaan we met z’n allen weer naar de tent bij het ijs voor het laatste nieuws en het ophalen van ons startnummer en transponder. Daarna eten in het hotel en vroeg onder de wol. Morgen gaat de wekker om 05.00uur en beginnen we aan een bijzondere dag. Want dat het bijzonder wordt, dat staat nu al wel vast.
