Dinsdagavond 20 januari: een mooi moment voor een nieuwjaarsreceptie moeten ze bij FC Twente hebben gedacht. Een enkeling wenste mij zelfs nog een gelukkig nieuwjaar. Zo werd ik er tenminste nog aan herinnerd dat het hier op 20 januari om een nieuwjaarsreceptie ging.
De toespraak van voorzittter Joop Munsterman viel tegen. Geen pakkende
uitspraken, geen nieuwtjes, het was meer een terugblik. Moraal van het
verhaal: het gaat goed met Twente en dat klopt ook nog.
Het mooie van zo’n receptie vind ik altijd de houding van de
voetballers. Ze vinden er geen barst aan, maar ze moeten er zijn. Opdracht
van de baas. En dat moeten straalt er altijd aan alle kanten vanaf. Ze
klitten bij elkaar, giechelen wat en willen maar een ding: zo snel mogelijk
naar huis. Nou ben ik ook niet zo’n fan van recepties, maar ik verbaas me
wel over de ongeinteresseerde houding van veel voetballers. Waarom niet even
de zaal inlopen? Even kletsen met wat bekenden, of met wat sponsors die toch
niet onbelangrijk zijn voor de club. Het is misschien niet de leukste
bezigheid, maar het hoort er gewoon bij. Sommige spelers (vaak de
routiniers) snappen het wel en mengen zich onder de gasten. De meeste
voetballers luisteren echter verveeld naar de speech van de voorzitter en
spelen wat met hun telefoon.
Pas als de voorzitter is uitgesproken komen ze in actie. Want dan
mogen ze naar huis. En dat hoef je voetballers op een receptie niet twee
keer te zeggen. In een flits hollen ze de zaal uit.
Het zou natuurlijk ook kunnen dat ze vroeg thuis willen zijn, omdat ze
donderdag alweer voor de beker tegen ADO moeten voetballen. Gewoon een
stukje beroepsernst dus.
Sorteer reacties
