Niels Grote Beverborg . Foto annina Romita
ALMELO – Bewegingswetenschappen studeren of wordt het toch nog Geneeskunde? De toekomst van de Hengelose zeventienjarige Niels Grote Beverborg is nog steeds niet duidelijk, ondanks de rechtszaak gistermiddag in Almelo. Een zaak waarin Niels zelf schitterde door afwezigheid. Om geen extra kosten te hoeven maken, had de advocaat het volledige verweer op papier gezet. Omdat de advocaat niet ging, bleef ook Niels weg.
Bestuursrechter R. Jue moest zijn oordeel geven over de kwestie, die inmiddels ruime aandacht kreeg in de landelijke pers. Knappe kop Niels– met een acht gemiddeld op zijn cijferlijst – was toegelaten voor Geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij moest alleen nog de kopieën van zijn cijferlijst en diploma nog opsturen, voor 5 juli. Dat ging mis, omdat hij vergat de brief te frankeren. Die werd vervolgens niet geaccepteerd door de Dienst Uitvoering Onderwijs.
Rechter R. Jue had zich ongetwijfeld graag een oordeel willen vormen over de Hengelose vwo-er die graag internist wil worden. Maar dat was onmogelijk. De familie Grote Beverborg en hun advocaat waren de grote afwezigen bij de rechtszaak, die ze zelf waren begonnen. ‘Een gemiste kans’, reageerde advocate F. Hummel van de tegenpartij DUO desgevraagd.
Moeder Luciënne Grote Beverborg twijfelt achteraf ook. “Misschien hadden we wel moeten gaan. Maar ons hele pleidooi stond op papier en de advocaat zei dat we daar weinig aan konden toevoegen. Omdat de hele zaak enorm in de financiële papieren loopt, besloten we maar niet te gaan en geen advocaat te sturen.’’
De rechter stelde enkele kritische vragen aan de Dienst Uitvoering Onderwijs. Die blinkt volgens Jue niet uit in duidelijkheid in haar briefwisseling met aankomend student Niels. “U schrijft in uw brieven dat een bewijsstuk niet is ontvangen. Maar u bedoelt dat het niet voor 5 juli is verstuurd’’, was een voorbeeld. Maar wat zxijn uitspraak precies zal zijn, viel uit de zitting niet af te leiden.
Niels houdt voorlopig overal rekening mee. Hij was gisteren al in Groningen voor de introductiedagen van een studie bewegingswetenschappen - als tijdelijke oplossing - en solliciteert ook al naar betaald werk. Maar hij mag nog zeker een week hopen op zijn voorkeur, een studie geneeskunde.
Moeder Luciënne blijft met een onbevredigend gevoel achter. ‘We hebben vele steunbetuigingen uit het land gekregen. Er zijn zoveel studenten om wissewasjes zijn afgewezen door de bureaucratische DUO. Maar die logge instelling trekt zich nergens iets van aan.”
Sorteer reacties
