Zielig en liefdeloos.
Onmenselijk en gruwelijk. Als klein kind vond ik het natuurlijk vreselijk wanneer in boeken of in films kinderen te vondeling werden gelegd. Dat deed je niet, dat was wreed. Het waren dan ook allemaal egoïstische moeders, in- en in slecht. In die tijd had je nog geen modelpapa's als Wouter Bos.Toch liep het vaak best goed af. Mozes in dat biezen mandje, schommelend op de Nijl, was een gunstig voorteken.
Binnen een paar dagen tijd twee vondelingen in Nederland, dat is desondanks schrikken. Je vraagt je af of het toeval is of dat de een de ander op het idee heeft gebracht. Dan zal eerdaags wel aan de media worden gevraagd met terughoudendheid over vondelingen te berichten.
Wat is er trouwens geworden van het Vlaamse vondelingenloket waar armlastige en wanhopige moeders hun kroost konden afleveren in deze zekerheid van een blijvende en goede opvang. Ik zag daar altijd een schielijk wegschietende jonge vrouw bij, met een hoofddoek en mantel en even schoot de gedachte aan een non door mijn hoofd.
Ik las overigens dat het in de Amerikaanse staat Nebraska een tijdlang mogelijk is geweest kinderen tot hun achttiende in te leveren. Er kwam een eind aan toen een vader in Omaha in een keer negen kinderen bij het ziekenhuis terug kwam brengen. Blijkbaar had hij genoeg van al die kinderbijslag.
