Opvallend is dat met de komst van de nieuwe linkse partijleiders al voorzichtig wordt gesproken over een linkse lente.
Het herwonnen optimisme op de linkervleugel doet niet erg realistisch aan. Weliswaar heeft de keuze voor Job Cohen de PvdA in de peilingen goed gedaan, maar die winst is ten koste gegaan van andere linkse partijen als GroenLinks en de SP. Zelfs D66, dat al lang geen bijwagen meer is van de PvdA, heeft last van het Cohen-effect. Peilingen wijzen uit dat de blokken in ons land stabiel zijn. Als er al winst wordt geboekt, dan gaat dat ten koste van een partij die programmatisch dichtbij staat.
De nieuwe SP-leider Emile Roemer spreekt zich duidelijk uit voor een linkse coalitie. Cohen is voorzichtiger en spreekt van een kabinet van progressieve signatuur. In ieder geval sluiten beiden samenwerking op hoofdlijnen niet uit. Dat is anders dan de afgelopen jaren, toen PvdA en SP lijnrecht tegenover elkaar stonden. Binnen de PvdA vond men het oud-linkse geluid van de SP conservatief; de SP vond de PvdA te liberaal. Roemer heeft in de praktijk geleerd hoe coalities moeten worden gesmeed. In Boxmeer zat hij samen met de VVD in het gemeentebestuur. Die kwaliteit onderscheidt hem van zijn voorgangers. Dat maakt dat de vrijage op links meer kans van slagen heeft dan de afgelopen jaren. Maar een linkse coalitie is voorlopig utopie.
Sorteer reacties
