Met je knuffelbeer naar de tandarts kan al helpen

Auteur: door Yildiz Huinink |   maandag 30 november 2009 | 03:11

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
ALMELO - Tranen met tuiten huilde ze, zo bang was Evelien van Hillo toen ze zich voor de eerste keer bij tandartsenpraktijk Seleman naar binnen sleepte.
Door een kennis werd de Drentse getipt over de Almelose tandarts, gespecialiseerd in bange patiënten, die soms in geen tien jaar een tandarts in hun mond hebben laten kijken.

"Ik had een behandeling zo lang uitgesteld, maar toen een vulling brak, moest ik wel. Ik was panisch. Eén van de eerste dingen die deze tandarts zei, was: binnen een paar behandelingen ben jij niet bang meer. Ik geloofde hem niet, maar het is zo gegaan", zegt Evelien.

Een flinke groep Nederlanders, 23 procent, is fobisch bang om naar de tandarts te gaan en stelt een bezoek eindeloos uit. "Natuurlijk wordt de stap om te gaan dan ook steeds groter", zegt Reamon Seleman. "Je krijgt meer en meer tandproblemen."

Een jaar geleden begon Seleman, afkomstig uit Irak, samen met zijn zussen Rana (mondhygiëniste) en Marlin (ook tandarts) een zelfstandige praktijk in een nieuw pand aan de Noorderes in Almelo. De kroon op zijn harde werk, Reamon legde niet de makkelijkste weg af. Op zijn tiende vluchtte het gezin vanuit Irak naar Nederland. De jongen kwam in Groenlo terecht en leerde snel Nederlands. Reamon volgde de mavo, havo en het vwo in Groenlo en ging tandheelkunde studeren in Amsterdam. "Mijn ouders hebben altijd op het belang van een opleiding gehamerd, voor mij en mijn zussen. Je kunt je voorstellen hoe trots mijn vader was toen we onze praktijk openden. Fantastisch."

Het 'familiebedrijf' heeft 650 patiënten. Enkele dagen per week werkt Reamon nog bij een praktijk in Losser. "Ik wilde mijn eigen praktijk om het op mijn manier te kunnen doen. Zonder tijdsdruk, met een prettige benadering."

Hij weet namelijk hoe het is om verkrampt in de tandartsstoel te liggen. "Ik heb zelf een vervelende ervaring gehad: als kind had ik een tandarts die een keer links boorde, terwijl hij rechts verdoofd had. Daarbij was hij heel bot en kortaf. Ik was ontzettend bang."

Een tandarts moet de tijd nemen, rustig zijn en begrip hebben, vindt Seleman. "Daarom begin ik bij elke nieuwe patiënt met een kennismakingsgesprek buiten de behandelkamer. Je bouwt een band op."

Zeker voor extreem angstige patiënten is die vertrouwensband belangrijk. "Mevrouw Van Hillo bijvoorbeeld heeft de eerste keer alleen in de stoel gelegen, ik heb even in haar mond gekeken. Dat was het."

Uiteindelijk liet de Drentse een kies trekken, gaatjes vullen en onderging ze een wortelkanaalbehandeling en een zenuwbehandeling. Zonder problemen. Seleman: "Goed verdoven maakt al veel verschil. Ook een methode die goed werkt bij angstige mensen: steek je hand op, als ik moet stoppen. Dan stop ik ook direct. Het geeft iemand het gevoel van controle."

Soms is iemand erg bang voor het geluid van de boor en biedt luisteren naar een iPod uitkomst, anderen zitten met een knuffelbeer op schoot. "Ik vind het prima. Als het iemand kalmeert, waarom niet?"

In een heel uitzonderlijk geval van iemand die zo bang is dat hij of zijn niet toestaat dat de tandarts in de mond kijkt, kan Seleman het ziekenhuis in Oldenzaal inschakelen. Zus Marlin werkt op de afdeling bijzondere tandheelkunde in het ziekenhuis, waar als het echt niet anders kan, mensen onder narcose of met behulp van lachgas worden behandeld. "Maar bijna altijd is angst weg te nemen."

Reageren