Een raar idee dat we jaren met een gek in huis hebben gewoond.
Ze stelt het verwonderd vast. Laura uit Deventer woonde vier jaar - van 2000 tot medio 2004 - onder één dak met Karst Tates in wat toen een studentenhuis was aan de statige Bosweg in Apeldoorn, vlakbij Paleis Het Loo. Laura herinnert zich een rustige, teruggetrokken jongen. Hij maakte wel eens een praatje maar was geen echte prater. "We hadden een gezamenlijke keuken. We hebben wel eens samen gekookt. Hij kookte nooit uitgebreid en wij medebewoners noemden het dan ook vaak een prutje."Sandra woonde van 2001 tot en met 2004 in hetzelfde huis. Ze heeft later nog twee keer een kerstkaartje van hem gekregen. "Ik ken hem als een vriendelijke jonge man die erg op zichzelf was. Hij ging naar z'n werk, kwam thuis en ging koken en daarna liep hij gelijk naar z'n kamer boven om daar te eten. Verder zag je hem 's avonds de deur uit gaan om een jointje te roken. Hij deed dit niet boven want z'n kamertje was te klein (11m2). Je had nooit last van hem, hoorde hem bijna niet en zag hem alleen in de keuken."
Karst, geboren op 6 maart 1971, heeft allerlei baantjes en woonadressen gehad. Toen hij aan de Bosweg woonde, werkte hij bij Texaco. "Je zag hem eigenlijk niet veel. Hij had ook nooit mensen over de vloer. Volgens mij had hij geen vrienden. Hij ging zelf weinig weg. Soms naar familie. Verder zat hij veel op z'n kamertje. Een computer had hij niet. Televisie volgens mij ook niet. Hij luisterde veel naar de radio."
Het studentenhuis aan de Bosweg had tien kamers. Karst woonde op zolder.
Laura weet dat Karst Tates aan de Bosweg zijn leven weer op de rails kreeg. Hij had lange tijd een zwervend bestaan geleid, maar vond aan de Bosweg onderdak en kreeg werk. Laura en haar latere man Kees, die destijds ook in het studentenhuis woonde, zijn inmiddels verhoord door de politie. Kees herinnert zich dat Karst af en toe flinke driftbuien had. "Dit was dan vaak op zijn kamer en als bewoner hoorde je wat geschreeuw en gerommel. Dreigend naar medebewoners toe was hij absoluut niet."
Karst dronk volgens Kees graag een pilsje. "We zagen hem hier ook geregeld met bier thuis komen. Verder ging Karst een aantal keren per dag een blokje lopen om zo een jointje te kunnen roken. Hij liep toen altijd over de Koning Lodewijklaan richting monument De Naald en weer terug."
Het onderwerp kwam niet dagelijks voorbij, maar volgens Kees was Karst geen fan van het koningshuis. "Karst was wel rechtvaardig maar inderdaad niet koningsgezind. Wij hebben hier verder ook nooit iets achter gezocht of iets vreemds aan hem gemerkt."
Rond 2004 kwam Karst met het nieuws dat hij een huisje had gevonden. "Hij was hier blij om en verhuisde toen naar de Chamavenlaan in Apeldoorn. Helaas ging het daarna met Karst weer wat minder. Texaco bouwde de tankstations om tot onbemande pompen en Karst raakte hierdoor zijn baan kwijt. Hij kwam te werken bij Interlanden Spreigroep maar ook hier werkte hij maar kort omdat er personeel weg moest. Hoe Karst hierdoor veranderd is weten wij niet. Hij woonde niet meer in ons studentenhuis en wij zagen hem alleen nog af en toe op straat. Wij weten dat Karst rond 2005 verhuisd is richting Velp en vanaf dat moment hebben wij niets meer van hem gehoord."
Laura en Kees volgden de gebeurtenissen in Apeldoorn vanuit hun huis in Deventer. "We zijn nog even van plan geweest naar Apeldoorn te gaan. We hadden de omgeving waar het is gebeurd in gedachten als plek om te gaan staan. Dit ook omdat wij de buurt goed kennen en er om de hoek hebben gewoond." Dat de 'aardige bovenbuurjongen' de gruwelijke daad heeft begaan die zes mensen het leven kostte, houdt zijn voormalige huisgenoten erg bezig.
"We zijn er ontdaan van. Ook zitten we met een aantal vragen. Waarom heeft Karst dit gedaan? Hadden wij toen al iets kunnen opmerken? Vragen die natuurlijk altijd onbeantwoord zullen blijven."
Karst Tates is op 1 mei om 03.30 uur overleden in het Deventer ziekenhuis. Hij is gistermiddag in besloten kring begraven in Zevenaar. De begrafenis werd bijgewoond door zijn familie. Het gezelschap bestond uit tien personen.
De namen Laura, Sandra en Kees zijn gefingeerd om de privacy te beschermen.
Sorteer reacties
