Allemaal propaganda. Als vader heb je nog steeds geen enkel recht. Ik heb het zelf nog ervaren.
De Raad voor de Kinderbescherming, beschermt nog steeds moeders. Als het kind een draai om de oren krijgt van moeder, dan is vader een onrust stoker. Reageren de kinderen blij en vrolijk op het weerzien met vader, dan heeft het kind moeite om hernieuwde omgang met vader een plekje te geven.
Aan waarheidsvinding wordt nog steeds niet gedaan. Alle wetten op het gebied van Wetboek van Rechtsvordering worden binnen het civiel recht en hun advocaten onder noemer 'belang van het kind' weer teniet gedaan.
Ik zat binnen een paar dagen na kindontvoering (bestaat dat wel?) door moeder bij de advocaat. Eerst een kort geding met als eis: kinderen terug (maar advocaat weigerde omgang mee te nemen in de eis, verwijzend naar een bodem procedure). Dat duurde bijna 2 maand, dus uitspraak van de rechter, het gaat nu goed met ze laat het maar zo in afwachting van de bodemprocedure. Kom je na weer twee maanden eindelijk bij de kinderrechter, stelt die dat omgang in het belang van het kind is, maar weigert omgang in de beschikking mee te nemen, en stelt een onderzoek van de raad in. Advocaat weigert in beroep te gaan, en de tweede zitting wordt alvast 6 maand vooruit geplannt. 8 weken voor de tweede zitting krijg je 1 inleidend gesprekje bij de Raad en wordt je een concept rapportje overhandigd, vervolgens 3 begeleidde bezoekjes bij de Raad waar je voor het eerst sinds maanden je kinderen weer ziet, en 1 afsluitend gesprekje bij de Raad, waarbij men je mededeeld dat met de rechter zal adviseren alles zo te laten. Daarna mag je wachten op het definitieve raadsrapport. Dat definitieve raadrapport krijg je vervolgens 3 weken voor de zitting, met 5 dagen om te reageren, oftelwel, vol met onzin gaat het naar de rechter, en weer wordt je voor voldongen feiten gesteld.
Dan sta je voor de rechter, en je raadt het al, die zitting is nog slechts een formaliteit waarbij je als vader even te horen krijgt dat het kind bij de moeder zal blijven en omgang afhankelijk is van de communicatie tussen ouders. Maar omdat men omgang niet zonder meer kan/mag ontzeggen, mag je 5+ uur reizen om toe te werken naar 1 dag en 1 weekend per maand, waarbij het eerste contact bij moeder in huis dient te gebeuren. Ondertussen keert men de bewijslast om, verklaart dingen bewezen die niet bewezen zijn, en men gaat zelfs zo ver woorden in je mond te leggen door te stellen dat je met iets ingestemd hebt dat niet eens haalbaar is in de praktijk. Bewijs het tegendeel maar, die worden namelijk niet in behandeling genomen?!
Resumerend: Als je naar de rechter gaat ben je per definitie een onrust stoker, en krijg je geen fatsoenlijke omgangsregeling met je bloedeigen kinderen, maar zelfs als je het wel zou krijgen, dan nog is het niet af te dwingen. Waarom ging je ook alweer naar de rechter???? Precies, om de zakken te vullen van de deskundigen binnen het civiel recht.
Waarom zou je nog naar de rechter als vader, daar waar sperma donoren zelfs meer rechten blijken te hebben?
Maar daar houdt het niet mee op. Immers, als ouders niet in staat blijken te zijn om een verdeling van zorg- en opvoedingstaken overeen te komen, zet met vervolgens op papier dat ouders uit het ouderlijk gezag gezet dienen te worden om de kinderen te beschermen. Hoe dan ook maak je als vader geen enkele kans als men tegen je is.
De cijfers wijzen dat ook uit: 85% bij moeder, 10% bij pleeggezinnen, en 5% alsnog naar vader.
Deskundigen schrijven ieder rapport toe naar hun eigen mening, waarheidsvinding komt daar niet in voor, en hoe meer u de strijd er mee aan gaat, des te meer wordt er aan verdiend. Mooi commercieel systeem voor deskundigen/ambtenaren, maar door-en-door ziek en verrot voor ouders en hun kinderen die even in het belang van diezelfde kinderen door deze gehaktmolen gehaald worden.
Ga niet naar een rechter. Neem geen advocaat. Zoek geen hulp. Het gaat al meer dan 50 jaar mis, ondanks alle wet en regelgeving (in de media). De praktijk is dat er geen rechten zijn, gezien de zittingen niet openbaar zijn, en je als ouders dus altijd de gebeten hond bent. Mocht het wel zover komen, negeer dan alles, en laat het op een strafzaak aan komen. Immers, binnen een strafzaak worden wel (civiele) getuigen gehoord, en wie weet, kun je via die weg civiele rechters vervolgd krijgen. Vooralsnog, delf je het onderspit als burger zijnde.
Civiel recht betekend namelijk niets anders dat je onderling afspraken moet maken, lukt dit niet, dan blijkt ineens dat civiele rechts en alle betrokkenen niet aan waarheidsvinding doen, maar gewoon hun mening op papier zetten, en dat tot wetmatigheid verheffen.
Kun je dan niets doen? Je hebt 4 keuzes: jarenlang strijd leveren en verliezen, niet strijd leveren en je kinderen niet/nauwelijks ooit weer zien, of (helaas steeds vaker zichtbaar) een familiedrama veroorzaken, danwel vluchten voor het tot een onderzoek/rechtzaak komt. Al die deskundigen die dit uitlokten weten uiteraard van niets. Wie zegt dat ze deskundig zijn? Blijkt hun ondeskundigheid niet uit het falen van dit systeem?
Ik zal mijn kinderen altijd missen, maar Salomon leerde ons dat in sommige gevallen het beter is je kind(eren) op te geven in de hoop dat ze niet tot wrakken op groeien. Helaas heeft civiel recht daar maling aan, en blijft vrouwe justitia blind voor de commerciele belangen binnen het civiel recht die waarheidsvinding in de weg staan, en dus het recht op een eerlijk proces.
Propaganda - 19-07-2011 | 22:09
Petra, voor jou kan ik echt waardering hebben en ik denk alle mannen met mij hieronder. Mijn ex onthoudt mij ook mijn kind ( 9) geregeld onder valse voorwendsels. Gelukkig heb ik nog een oudere zoon ( 24 ) die het probleem goed ziet en hij komt elke week een uur of 2 met mijn jongste bij mij. Ik vindt het heel erg dat hij steeds moet schipperen tussen zijn moeder en mij, maar hij heeft het inzicht dat mijn kleinste zoontje en ik elkaar nodig hebben en we hebben dan een geweldige tijd met zijn allen.
IJskonijn - 09-03-2009 | 20:36
Moederrecht, als men het heeft over middeleeuwse uitdrukkingen, dan is dat wel de oudste die ik ken, maar ook meteen de meest misplaatste. Wat verstaat men onder moederrecht ? Is dat het recht om alles in eigen handen te hebben, te doen wat je maar wilt doen, puur omdat je moeder bent ?
Ik ben al dik 7 jaar bezig met kinderbescherming, jeugdzorg en ga zo maar door. Al die instanties zijn de weg van de lange adem....en waarom ? Juist om die moederrecht. Ik heb gelukkig mijn dochtertje al ruim 5 jaar bij me wonen, maar voor die tijd werd gewoon geaccepteerd dat de moeder verslaafd was aan de medicijnen, daarnaast volop drugs gebruikt en geweld niet uit de weg gaat. Zelfs liet ze toe dat mijn dochtertje sexueel werd misbruikt door haar toenmalige partner. Is dat het moederrecht ??
Ik ben blij dat jeugdzorg zo vaak op hun bek gaat met hun hulpverlening, want zelfs hun luisteren vaak niet naar de schreeuw om hulp van de vaders. Elke keer als ik de misstappen in onze maatschappij op televisie zie, en wat dat met kinderen doet, dan rollen de tranen bij mij over mijn wangen, pure onmacht ! Blij ben ik wel om het feit dat er eindelijk kleine stapjes worden gezet die met de tijd mee gaan. Mijn respect gaat naar al die vaders die met diezelfde onmacht zitten, blijf vechten net als ik, het kost een hoop....dat wel, maar het gaat hier wel om je kind(eren).
Papa4life
Papa4life - 09-03-2009 | 17:31
Jammer dat moeders weer zo slecht neergezet worden.
Hoe vaak gebeurd het wel niet dat vaders het laten afweten zodra er een nieuwe liefde in het spel is. Ineens komen ze niet meer opdagen, betalen geen alimentattie meer. Na 6 jaar afwezigheid bedenken ze ineens nog een kind te hebben en proberen weer een omgangregeling te treffen. Je doet dit als moeder want ach ja, tis tenslotte de vader. Binnen de korste keren eisen ze meer en meer terwijl ze eerst 6 jaar afwezig waren. Als moeder ben je er niet mee eens en er volgt een rechtzaak. In mijn geval liep het goed af, maar hoe vaak krijgt de vader dan toch zijn zin!
Zo ook met alimentatie. Als je als moeder geen geld meer zou hebben om je kind te verzorgen dan wordt er danig aan je moederschap getwijfelt. Heb je als vader geen geld meer, wordt de alimentatie op nihil gezet.
Kijk ook eens naar de andere kant van het verhaal. Kinderen worden toegewezen aan de moeder wordt er geroepen. Och arm voor de vaders maar bekijk het ook even zo: Vaders hebben de tijd om het verdriet van scheiding te verwerken, hun leven weer op orde te krijgen. ALs moeder moet je door en door en door voor je kids. Krijgen vaders een nieuwe liefde, hebben ze alle tijd om die te leren kennen en leuke dingen mee te doen. Als moeder moet je die nieuwe liefde eigenlijk meteen met je gezin laten meedraaien want je hebt tenslotte kids om voor de te zorgen.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik vind het een belabberd artikel trouwens want hoe raar dat die moeder die vader telefonisch zegt dat ie niet meer hoeft te komen en hij hier vervolgens al 4 jaar gehoor aan geeft. Wie zegt dat zijn ex hem heeft gebelt? En waarom laat die vent het er al 4 jaar bij zitten?
Als je echt om je kids geeft dan wacht je toch zeker geen 4 jaar voordat je aktie onderneemt???????
Gaat er bij mij niet in hoor!
Mijn ex had een prima bezoeksregeling maar hij heeft nu een nieuwe vriendin en zoals ik al voorspelde kwam ie niet meer opdagen. Wat moet je dan als moeder? Hem er met zn haren bijsleuren? Inmiddels is ie ook verhuisd en geen idee waarheen. Op mailtjes van mijn advocaat wordt niet gereageerd of meneer zn regeling misschien wilt nakomen.
Hiermee wil ik dus maar even zeggen.....niet ALLE vaders zijn de dupe hoor, er zijn ook zat moeders en vooral kinderen die de dupe zijn van nalatige vaders!
charmaine - 09-03-2009 | 14:50
Sorteer reacties
