OLDENZAAL - Met het passeren van de Chinese grens heeft de Oldenzaalse Pekingfietser Jan Willem ter Huurne iets in zichzelf overwonnen.
Natuurlijk, eindbestemming Peking ligt nog enkele duizend kilometers oostwaarts, maar toch… China is bereikt en Ter Huurne is blij. "Okay, ik ben er nog niet en er kan nog van alles mis gaan, maar ik ben in China en dat pakt niemand mij meer af."Een tussentijdse balans leert dat het slagen van zijn missie – ter Huurne vertrok op 27 januari vanuit het Van Heekpark in Enschede - steeds dichter bijkomt. Tijdens 141 lange reisdagen kon niet elke kilometer fietsend worden afgelegd en soms moesten er concessies worden gedaan. Woestijn of onbegaanbare wegen noopten hem bijvoorbeeld bus of trein te pakken. Misschien wel vaker dan hij had gewild, maar juist de afwisseling tussen backpacken, steden verkennen en fietsen door omgevingen met fraaie vergezichten zorgden ook voor de broodnodige afwisseling onderweg. Moeilijke tijden waren er ook. Een forse keelontsteking in Praag, afscheid van zijn vriend in Turkije, storm en regen, onbegaanbare wegen, oplichting door een taxichauffeur uit Azerbeidzjan en recenter de diefstal van zijn fietspomp. Ook geen onbelangrijk detail op een wereldreis per fiets. Maar ondanks alle ellende overheersen de mooie momenten. "Dit avontuur had ik voor geen goud willen missen."
Op dit moment verblijft Ter Huurne ten westen van China in de buurt van de stad Hami. Tot 7 juli trekt hij samen op met een internationaal fietsgezelschap, daarna krijgt hij gezelschap van zijn kameraad en tevens Enschedeër Jurjen van der Helden met wie hij dan samen naar de Spelen in Peking fietst.
Met de deur in huis: waar ben je, wat doe je en hoe gaat het met je?
"Ik fiets nu samen met een internationaal fietsgezelschap in de Taklamakanwoestijn, de één na grootste woestijn ter wereld. In dat gezelschap bevindt zich ook de Nederlander Mark met wie ik veel optrek. Ik heb eerder deze reis ook een aantal etappes met deze groep opgefietst en dat is me toen goed bevallen. Zo goed dat ik nu weer aansluiting heb gezocht. Op dit moment staan we met onze schoenen in het woestijnzand bij een tankstation. Het is hier droog, heet en de toiletten zijn smerig. We drinken even een blikje cola en eten een meloen. We zitten hier in een meloenenstreek. Verder is hier alles onleesbaar. We kunnen ons alleen nog met handen en voeten verstaanbaar maken. En de noedels eten we met stokjes. Maar ik ben hier aan de grens bijzonder spontaan ontvangen. De douanier maakte zelfs een foto. Een verrassend warme ontvangst."
Maak zelf, na een reis van bijna vijf maanden, eens de tussenbalans op?
"Onder aan de streep heb ik er goed aan gedaan dit te doen. Dit is één groot avontuur. Natuurlijk waren er mindere momenten, zoals die keelontsteking in Praag of maagproblemen. Ik heb onderweg ook in rattenholen – smerige hotels – moeten overnachten. Of gewoon dagen dat het even tegenzit. Maar de fraaie dingen die ik onderweg heb gezien maken veel goed. Zo niet alles. Ik heb onderweg zoveel gastvrije mensen mogen ontmoeten met hartverwarmende reacties. Dat motiveert natuurlijk enorm. Maar ik ben nog niet in Peking en er kan nog van alles misgaan."
Zoals?
"Dat ik mijn visum voor China niet mag verlengen en binnen vijf dagen het land moet verlaten. Op dit visum kan ik tot 5 juli blijven. Maar het is pas mogelijk vijf dagen voor het verstrijken van de deadline een verlenging aan te vragen. Dus dat wordt nog spannend."
Wat denk je, gaat het lukken?
"Ik heb er wel een goed gevoel over. Ik heb ook een reisbureau achter me staan. Zij steunen mij op de achtergrond en als het moeilijk wordt, kan ik een beroep op hen doen. Maar als ik zie hoe prettig ik hier aan de grens door de douaniers ben ontvangen sterkt dat mij in mijn vermoeden dat het goed gaat komen."
Zie je veel fietsers om je heen?
"Best wel. We waren gisteren in een gemiddeld grote Chinese stad en er werd flink gefietst. Maar ik ben nog tekort in China om iets zinnigs over de gebruiken en gewoonten van de Chinezen te zeggen. Maar de taal is natuurlijk wel een probleem. 'Met heanig an en goodgoan' red je het hier niet."
Kijken de Chinezen naar het EK?
"En hoe! Dat heeft me echt verrast. Euro 2008 wordt hier ook breed uitgemeten. Dan legt een Chinese Jack van Gelder waarom Ruud van Nistelrooij in de eerste wedstrijd tegen Italië volgens hem buitenspel stond en dan komt er een meetlat bij waaruit zou blijken dat de spits van Oranje 71 centimeter buitenspel stond. Althans dat kon ik zien aan een centimetertje op het scherm. Ze gaan heel serieus om met voetbal. Marc en ik proberen wel op belangrijke wedstrijddagen richting de steden te fietsen, zodat we verzekerd zijn van een beeldscherm om het EK te volgen."
En lopen de Chinezen al warm voor de Olympische Spelen?
"Je ziet hier op televisie wel steeds de fakkel voorbij komen. Met daaromheen een enorme politiemacht. Het houdt ze dus wel bezig, maar omdat ik de mensen echt niet kan verstaan weet ik niet in hoeverre ze er warm voor lopen."
- Belangstellenden kunnen de ervaringen van Ter Huurne onderweg ook volgen op www.dorpspleinen.nl van Oldenzaal en Enschede onder het kopje 'Op de fiets naar Peking' of op www.ridetopeking.nl . Hier zijn ook veel foto's van de reis te zien. Op deze site is ook meer informatie te vinden over Ride to Play, het goede doel waarvoor Ter Huurne fietst.
