Tekstgrootte

Brutale kerel! Hij heeft een eigen toegangsweg, hij is gewoon te beroerd om een paar meter om te fietsen. Het wordt tijd dat we hem dat eens aan het verstand brengen!" De schelle stem van boerin Abbink schalt door het donkere zolderkamertje van Gé Kikkert in Borne. Gebiologeerd staren Johan Kuiper, voorzitter van de videoclub Enschede en Ben Nijenhuis, acteur van toneelvereniging Levenslust uit Beckum naar een scherm waarop een roodaangelopen boerin Abbink te zien is. Ze windt zich flink op over haar buurman, die ongevraagd gebruik maakt van de oprit van de boerderij van Abbink. Kikkert zelf zit achter zijn computer. Om hem heen allerlei elektronische apparaten, videobanden en dvd's. Op het computerscherm verschillende beelden en geluidssporen. Hoe ingewikkeld het er ook uitziet, Kikkert weet waar hij mee bezig is. Hij monteert de film Trammelant in Twenteland.

"Anderhalf jaar geleden ontstond binnen de Film- en video- amateurclub Enschede (FACE) het idee om eens een langere speelfilm te maken. Veel mensen hadden nog nooit een echte speelfilm gemaakt", vertelt Kikkert. "We wilden de film op een voor amateurs zo professioneel mogelijke manier maken. Inclusief scenario en draaiboek en met een echte filmklapper." Voor deze 'grotere film', die om en nabij de 22 minuten lang is, werd toneelvereniging Levenslust gevraagd acteurs te leveren. "Het was voor ons eens heel wat anders", vertelt Ben Nijenhuis van Levenslust, die de pastoor in de film vertolkt. "Normaal gesproken acteren we voor een publiek op een toneel. Je draait in één keer het verhaal af. Een film wordt in stukjes opgenomen, en niet eens in de goede volgorde." Omdat niemand wilde regisseren heeft Kikkert deze taak op zich genomen. Daar is erg veel tijd in gaan zitten. En daar gaat nog meer tijd in zitten, want de montage is nog niet helemaal af. De film is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Vijftig jaar geleden, op 1 mei 1958, stond een opmerkelijk bericht in de krant met als kop: Moordaanslag om een weggetje. Onderkop: 'Boeren maakten elkanders leven tot een hel'. Het verhaal ging over boer Webbink en boer Leurink uit Oele, die ruzie maakten over het smalle weggetje dat van de boerderij van Webbink in de richting van het huis van Leurink liep. Aan de ene kant van de weg vormde een heg de afscheiding, aan de andere kant lag een weiland van boer Webbink. Het kadaster heeft destijds uitgezocht wie de eigenaar van het weggetje was, maar tot een duidelijke conclusie is het nooit gekomen. Boer Leurink was van mening dat hij het weggetje rustig kon gebruiken, terwijl boer Webbink de weg als zijn eigendom beschouwde. Webbink waarschuwde zijn buurman keer op keer geen gebruik te maken van het pad. Leurink gaf daaraan geen gehoor. Toen Leurink op een dag besloot de heg langs de weg te snoeien, knapte er iets bij Webbink. Hij haalde zijn buks en schoot Leurink in zijn hoofd. Leurink overleefde het schot wonder boven wonder. Nijenhuis, die zelf in Oele woont, kende het verhaal wel. "Eerst hadden we zoiets van: moeten we dit wel doen? Voor de nabestaanden, weet je wel. Maar aan de andere kant, het is al zo lang geleden. De boeren zijn beiden overleden en de boerderijen, die achter de huidige Zegger stonden, zijn allang verdwenen. Bovendien gebruiken we de echte namen niet in de film. En ik geloof dat de beide families nu wel goed met elkaar overweg kunnen." Helemaal tevreden over het resultaat is Kikkert niet. "Er zijn natuurlijk altijd wel dingen die beter kunnen. Een camerastandpunt anders, meer close-ups. Maar voor een eerste poging was het niet slecht." Op 2 december gaat de film in première. Een grootse première wordt dat niet. Alleen leden van de film- en videoclub en de acteurs van Levenslust krijgen de film dan te zien. Kuiper: "We hebben de rode loper al uitgerold."

Reageren