Leerlingen van basisschool Het Zeggelt maken met een partijtje touwtrekken onderdeel uit van het Performance Lab. Foto: Reinier van Willigen
ENSCHEDE - Het mag dan regenen, maar de kinderen van Montessorischool Het
Zeggelt trekken vrolijk verder. Zij maken zaterdagmiddag onderdeel uit van
de finale van de Performance Lab. Vier zaterdagen vol kunst op verschillende
plekken langs de Cultuurmijl, de 1,1 kilometer lange verbindingsroute tussen
de binnenstad en Roombeek, wordt er mee afgesloten.
De leerlingen van de groepen 5 tot en met 8 van Het Zeggelt storten zich op
de Blijdensteinlaan vol overgave in een partijtje touwtrekken. De ene groep
heeft 'zo nabij' achter op het T-shirt staan, de andere groep 'zo ver weg'.
De act is bedacht door de Italiaanse Francesca Grilli die aan de
Rijksacademie in Amsterdam studeert. "Het gaat over de relatie tussen
de stad en de vuurwerkramp", zegt de kunstenares. ",Het is
dichtbij, maar ook ver weg. Het heeft te maken met tijd en ruimte en de
straat is een soort van wervelkolom."
Dat de Zeggeltschool
meedoet aan de kunstmanifestatie van Grilli is geen toeval. "Het
Zeggelt is echt een kunst- en cultuurschool", zegt Jacqueline van
Meurs, docente en kunst- en cultuurcoördinator van de school. "We
hebben heel duidelijk een cultuurprofiel. Dat we aan de Cultuurmijl liggen
is toeval, maar we passen er wel perfect tussen. Het centrale thema van onze
voorstelling is tijd, met de verbintenis naar de ramp toe. Het gevoel van de
tijdsbeleving is kort geleden, maar toch ook ver weg", aldus Van Meurs.
Iets verderop in de ingang van de protestantse Detakerk strooit een
onverstoorbare gitarist met zonnebril op en roze overhemd aan
onheilspellende gitaargeluiden de straat op. "Een teringherrie",
vindt een bezoeker. "Het is toch kunstzinnig", zegt een ander. "
Elvis just left the building", merkt nummer drie op. Het trio staat op de
stoep van het Rijksmuseum temidden van een serie tafels waarvan de
bovenbladen op één na niet horizontaal zijn. Ze zijn in afwachting van een
optreden, als een fietstaxi de laatste twee toeschouwers afzet. Voor een
publiek van 18 personen brengt een kleurrijke zangeres met pauwenveren even
later een lied over de liefde. "Waar is de liefde in deze jungle?"
, klinkt het als de regen steeds harder naar beneden komt. De 18
toeschouwers duiken onder hun paraplu maar blijven aandachtig luisteren. Een
aantal van hen wordt beloond met een aai van een pauwenveer. Dat de
Performance Lab zich op het snijvlak begeeft van de beeldende kunst en het
theater is weer een stukje duidelijker geworden.
