Als het aan Maartens ligt, blijft het Huis van Verhalen zolang daar behoefte aan is. "Kijk maar naar de Tweede Wereldoorlog en de treinkapingen uit de jaren zeventig.
De verhalen daarover blijven boven komen. Westerbork heeft ook een plek waar de mensen heen kunnen gaan. In Toulouse, waar in september 2001 een kunstmestfabriek de lucht invloog, is helemaal niets gebeurd voor de slachtoffers. Dat werkt dus niet."Het voortbestaan van het Huis van Verhalen, beseft ook Hermien Maartens, is vooral een financieel verhaal. Zij meent dat dit geen probleem mag worden. "We staan ingeschreven bij het Nationale Rampenfonds. Dagelijks worden we met de gevolgen van de vuurwerkramp geconfronteerd. Als er één plek is, één vrijwilligersorganisatie waar het geld goed terecht komt, dan is dat toch wel deze instelling. Het zit nu, naar ik heb begrepen, in de politiek. Wethouder Goudt is er momenteel mee bezig."
