ENSCHEDE - Wat als de afstand Enschede - Randstad maar een uur zou zijn?, twitterde Jeroen Hatenboer onlangs. Hij slaakte deze digitale zucht ter hoogte van Almelo tijdens de lange treinreis van Amsterdam naar thuis. Als trouwe volgeling van onze twitterende wethouder kreeg ik de boodschap mee. Ik had met hem te doen.
Zelf ben ik ook wel eens vol goede moed met de trein naar Amsterdam vertrokken, en de avond van dezelfde dag helemaal munt thuisgekomen. Ik snapte wat hij bedoelde.
Ja, ‘wat als’ eigenlijk? Eigenlijk denk ik dus niets.
Die afstand Enschede - Randstad zit tussen onze oren. Hatenboer en ik zijn mannen die moe zijn. We maken ons druk over de lange weg naar en niet het doel.
Nee, dan kijk ik met enige bewondering naar de jonge mannen die elke dag hier achter onze stadsredactie op het pleintje bij de stationsgarage rondhangen. Een stel van hen komt helemaal uit Rotterdam. Om hier zaken te doen. Iets wat we als ondernemend Enschede zo graag willen, zakenlui van buiten die naar hier komen.
Het is minder dat ze in drugs doen. Afijn, u zult wel eens gelezen hebben van de problemen die de dealers en hun klanten rondom de Korte Hengelosestraat veroorzaken.
Op de een of andere manier is die Rotterdamse straathandel niet erg lonend. Anders zouden onze fietsen niet om de haverklap worden gestolen, en was er niet drie keer bij onze buurman VVV ingebroken. Ik vermoed dat die jongens in Rotterdam een enkeltje Enschede kopen, en hier wel zien hoe ze een terugkaartje bij elkaar scharrelen.
Afgelopen weekeinde was het weer raak bij de buren. Buurman Marcel Wendrich klaagde in onze kolommen zijn nood. Hoe vervelend zijn verhaal ook was, toen ik het uit had, bleef ik met een glimlach met de krant in handen zitten. Wendrich vertelde dat hij aangifte wilde doen van de inbraak, en de politie hem liet weten dat hij maar een andere dag terug moest komen. Een klacht die ons wel vaker bereikt, dat van die politie die onbereikbaar is. In hetzelfde stukje werd de stadsdeelmanager van het centrum geciteerd. Die vertelde dat hij een wapen had bedacht in de strijd tegen de overlast rond het pleintje. Een meldpunt!
Waarom ik moest lachen? Ik wist meteen waar het meldpunt moest komen. Er is een plek waar tal van loketten lange uren onbemand zijn: aan de Hermandad.
Sorteer reacties
