foto Charel van Tendeloo
ENSCHEDE - Ruim een half jaar geleden zag het oudste pand van de stad eruit als een uitgeleefd studentenhuis. Maar het Elderinkshuis heeft zijn oude allure weer teruggekregen. Aan alles is te zien dat er veel tijd, vakmanschap, bezieling en vooral geld is gestopt in het opknappen van het Elderinkshuis.
Stad en land reisden eigenaar Jeroen Achterberg en architect André Beumers af om geschikte tussendeuren te vinden. Deuren die passen bij de uitstraling die de eigenaar van het oudste pand van de stad, in 1783 gebouwd op de hoek van de Oldenzaalsestraat en De Klomp, voor ogen heeft. „Duizenden deuren hebben we bekeken”, verzuchten Achterberg en Beumers. Wat ze zochten, vonden ze uiteindelijk ‘ergens in Noord-Holland’.
Met de opening van het vernieuwde Elderinkshuis op vrijdag 1 oktober wordt een verbouwing van bijna zes maanden afgerond. Jeroen Achterberg wist precies hoe hij het hebben wilde. Het monumentale pand, dat er bij het begin van de renovatie uitzag als een uitgeleefd studentenpand, moest in zijn oude luister worden hersteld. De sfeer van vroeger, maar dan gekoppeld aan het comfort van nu. Architect André Beumers kreeg daarbij de opdracht om bij die klus zoveel mogelijk gebruik te maken van originele elementen.
Beiden zijn tevreden met het resultaat. Achterberg: „Wat je zag, was dat iedereen heel erg betrokken is bij dit pand . De mensen vonden het leuk om hieraan mee te kunnen werken. We hebben voortdurend gekeken naar creatieve oplossingen. Zonder daarbij de kwaliteit en stijl uit het oog te verliezen. Het is precies geworden zoals we het voor ogen hadden. Misschien nog wel een stapje verder. Het klopt weer met elkaar!”
Hoewel de uitgeverij en de overige gebruikers al hun intrek hebben genomen aan De Klomp 35 is de verbouwing verre van afgerond. Het trappenhuis, waar een uitzonderlijke lamp moet komen te hangen, is nog lang niet klaar. De gang op de begane grond wacht nog op het fotobehang met oude illustraties van het Elderinkshuis door de jaren heen. En in de verschillende kantoorruimtes moeten ook nog wat puntjes op de i worden gezet.
Door de keuze voor lichte, natuurlijke kleuren - ook in het meubilair - straalt het interieur rust uit. Witte bureaus, lampen en deuren. In de werkkamer van Jeroen Achterberg en de aangrenzende vergaderruimte ligt een nieuwe vloer van geolied eikenhout. Achterberg kreeg er al de complimenten voor van Ad van den Berg. De gitaarspelende kunstenaar verkeerde in de veronderstelling dat de oude vloer bewaard was gebleven. Rondom de vergadertafel staan blanke stoelen van kunststof. Nergens zijn snoeren van computers of andere apparatuur te ontdekken. Alle kasten zijn ingebouwd. Lachend wijst Achterberg op de nieuwe raampjes: „1.504 stuks. Ik wens de glazenwasser veel succes!”
Pronkstuk in de gloednieuwe keuken (zwarte tegels, flatscreen aan de wand, wijnrek op de grond) is de lunchtafel. Gemaakt van tweehonderd jaar oude planken die afkomstig zijn uit het pand en behandeld met botenlak.
Aan de wand slechts kunst uit de regio. Zoals ook de verbouwing, op de schouwen en de oude deuren na, werd geklaard door Twentse bedrijven. „Meer betrokkenheid en kortere lijntjes”, verklaart Achterberg. De kosten van de verbouwing zijn iets hoger uitgevallen, heeft hij toe. „Maar we hebben geen concessies gedaan. Ook omdat dit pand het verdient.” Architect Beumers valt hem bij: „Als de ambitie bij de opdrachtgever er niet is, dan wordt het dus nooit wat. Jeroen wist precies welke kant het opmoest.”
Sorteer reacties
