Anouk ter Brugge achter de tap bij Atak. foto Emiel Muijderman
ENSCHEDE - Als je een avond gaat stappen in Atak verwacht je niet dat het meisje dat jouw jas ophangt een vrijwilliger is, net zoals de jongen die je biertjes tapt. Atak draait op bijna 180 vrijwilligers waarvan er per avond ongeveer twintig aan het werk zijn om jou een leuke avond uit te bezorgen. ‘Artiesten die komen optreden zijn vaak verbaasd dat wij hier op vrijwilligers draaien’, vertelt Anouk ter Brugge (23).
De studente technische natuurkunde werkt al drie jaar als vrijwilliger bij Atak waar ze met plezier de rol van backstagemanager, kok en roostermaker vervult. „Dit vrijwilligerswerk past bij mijn leeftijd. Wat ik nu doe vind ik heel leuk. Ik ben niet iemand om in een verzorgingshuis te werken. Via een vriendinnetje die hier ook al werkte ben ik vrijwilliger geworden.”
„Backstagemanager is leuk om te doen. Het houdt in dat ik de bandjes begeleid en zorg dat ze het goed naar hun zin hebben. Van te voren doe je boodschappen, zodat er iets lekkers op tafel staat voor het bandje. We halen standaard fruit en broodjes, maar sommige artiesten hebben ook andere wensen zoals een boterham met peanutbutterjelly. Ik snap dat bandleden die een tijd op reis zijn op een gegeven moment iets willen eten wat ze thuis ook eten.
De meest aparte wens was van een band die een Sint Bernard met een kannetje bier om de nek in de kleedkamer wilde hebben. Die band wilde eveneens in elk land dat ze bezochten een andere soort bier proeven. Die Sint Bernard hebben we trouwens niet geregeld hoor”, vertelt Ter Brugge lachend.
„Als een band binnenkomt dan heet ik ze welkom. Dan laat ik ze Atak zien en daarna loop ik het tijdschema door. Met sommige bandleden maak ik een praatje, bij anderen is daar geen tijd voor. Als een band op het podium staat, dan sta ik zelf niet in de zaal. Vaak zijn er meerdere acts op een avond, dus dan ben je druk met de andere bands. Of het opruimen van de kleedkamer. Ik ben vanaf drie uur ’s middags, als de band binnenkomt, tot een uurtje of twee ’s nachts aan het werk. Bij dj’s ligt dat anders. Die komen later binnen, maar gaan ook pas later weg. Doodop raak ik niet meer van die avonden werken. Het is gewenning, je stelt je erop in. Daarbij vliegt de tijd. Een praatje hier en een praatje daar en de avond is alweer voorbij. Toen ik nog studeerde draaide ik twee diensten per week, nu ik afstudeer doe ik wat rustiger aan. Ik ben hier nog wel vaak. Mijn zondag houd ik altijd vrij, zodat ik zaterdag kan werken.”
„De sfeer onder de vrijwilligers is de belangrijkste reden om me hier in te zetten als vrijwilliger. We zijn laatst een weekendje weggeweest en gaan met een groep van vijftig vrijwilligers naar Lowlands. Je hebt hier ook mensen die een jaartje meedraaien en dan afhaken. Dan verhuizen ze of valt het nachtleven toch te zwaar. Je hebt ook mensen die net zo lang blijven tot ze niet meer kunnen. Er zijn er die al tien jaar rondlopen.”
„Ik heb mensen gevonden waar ik ook buiten Atak mee afspreek. Als je dit werk als beroep doet ben je verplicht hier elke zaterdagavond te staan. Ik kies ervoor. Dan sta je er met een hele andere houding.”
Eerdere afleveringen:
Aflevering 1: Bouke Sijtsma (56) die werkt bij de maandelijkse wijkkrant de ZuidWester.
Aflevering 2: Mark Jansink (35) vrijwilliger bij het dierenopvangcentrum
