Niet beschikbaar!
foto TV Enschede FM
ENSCHEDE - Als ik Sharon Dijksma zie, denk ik altijd dat ze in haar handtasje Ken heeft zitten. Sharon is in mijn ogen een meisje gebleven; net te groot voor Barbie, iets te klein voor een breezer.
Voor de goede orde, Sharon Dijksma is ingezetene van onze mooie stad, en sinds 1994 Kamerlid voor de PvdA. Ze is een Bekende Enschedese die ooit het jongste Kamerlid ooit was.
Maandag haalde Sharon het nieuws: ze staat een op de voordracht als burgemeester van Nijmegen. Zo’n bericht zet je aan het denken.
Normaal zou ik hartstikke blij zijn als een stadsgenoot geroepen wordt tot een belangrijk dan wel beeldbepalend ambt, waar dan ook. Zo gloei ik nog steeds na dat Eric Helder het tot staatsraad heeft geschopt, en vervult Jakhals Erik mij elke keer als ik hem zie met trots.
Bij Sharon geen van die gevoelens; blijdschap noch ontstemming.
Sharon rolde op jonge leeftijd vanuit de collegebanken de bankjes van de Tweede Kamer in, zoog zich vast in het pluche en geldt nu als bestuurlijk zwaargewicht. Al die tijd woonde ze in Enschede.
Heb ik daar ooit iets van gemerkt?, zo vroeg ik me af.
En ineens wist ik het weer: mei 2011, de huldiging van FC Twente op het stadhuis, en het plotselinge vertrek van Theo Janssen.
Bij het bekijken van een reportage van TV Enschede FM, schoven pardoes Janssen en Sharon Dijksma door het beeld. Het was in een seconde gebeurd, maar het beeld bleef nabranden. Dankzij de collega’s van TV Enschede heb ik een still van die opname gekregen, anders zou niemand me geloven.
Het was de eerste keer dat ik Sharon Dijksma in Enschede zag, en de laatste keer Theo Janssen.
Ik heb me een voorstelling proberen te maken van het gesprek tussen Theo en Sharon.
Theo: Ik ben Theo.
Sharon: Ik ben Sharon. Gefeliciteerd.
(stilte)
Sharon: Ik zit in de Kamer.
Theo: (opgelucht) O, je bent het kamermeisje. Gezellig, kom we drinken er een.
Theo is na die avond negen maanden geleden nooit meer buiten competitieverband in Enschede waargenomen
Nu Sharon kans maakt op Nijmegen wil ik de foto wel met mijn stadsgenoten delen. Het verhaal verzint u er zelf maar bij.
Sorteer reacties
