HAAKSBERGEN - Gaten in een bevroren slootje in het Haaksbergs buitengebied bieden een oogstrelende blik ónder de ijslaag. Moeder Natuur smelt glaskunst en sieraden vanzelf weer om.
Fietsend door het bevroren buitengebied van Haaksbergen, stuit ik deze ijskoude middag op een bevroren sloot langs een smal pad. Mini-kraters bieden een verrassend kijkje ónder de dikke ijslaag. Twijgjes, blaadjes, eikels, allemaal worden ze omringd door centimeters dik bevroren water. Ook onder het ijs heeft Moeder Natuur voor een ongekende schoonheid gezorgd. In het ondiepe slootje drijft vergankelijke kunst. Jammer genoeg schijnt de zon er net overheen. Iets verderop worden de stralen in hun werk belemmerd door hoge bomen. Dat mag de pret niet drukken. De met zorg opgebouwde ijslaagjes in combinatie met de doorgaans onzichtbare begroeiing in de sloot, strelen het oog. Dat ziet etalages vol mondgeblazen glaskunst, afgewisseld met ijsjuweeltjes waarmee elke edelsmid of glazenier cum laude zou afstuderen. En die unieke ontwerpen smelt de natuur vanzelf weer om.
Sorteer reacties
