Schilderij van Furkan voor de verhalenkast in het Huis van Verhalen. foto Frans Nikkels
ENSCHEDE- Het Huis van Verhalen in Roombeek houdt op te bestaan. Reden is een gebrek aan financiën. Twee betaalde krachten en 37 vrijwilligers zijn aan het project verbonden. De vrijwilligers worden donderdag 2 februari ingelicht over de sluiting. „Heel erg jammer voor alle betrokkenen, maar het is gewoon geen haalbare kaart meer”, verzucht directeur Hermien Maartens.
Het project eindigt op 1 augustus vanwege geldgebrek. De huur en het salaris van de directeur kan niet meer worden opgebracht. De andere betaalde kracht werd gefinancierd uit de opbrengsten van de rondleidingen.
Het Huis van Verhalen leunde lange tijd op onder meer giften en gelden uit enkele kerkelijke fondsen. Maar de donaties werden steeds minder, met als gevolg dat de bodem van de kas in zicht is. De gemeente springt niet bij. „Het vervelende is gewoon dat wij nergens onder vallen”, licht Hermien Maartens toe. „Niet onder bijvoorbeeld kunst, cultuur, welzijn, zorg of educatie.”
Met het aanwezige geld denkt Hermien Maartens het nog tot 1 augustus te kunnen uitzingen. Maar dan gaat de stekker eruit. Dat is onlangs besloten. Veel hoop dat er in de tussentijd nog een panklare oplossing komt, heeft ze niet. Ze weet dat de tijd moeilijk is. Zeker nu de gemeente de hand op de knip moet houden.
Het Huis van Verhalen opende 7 december 2007 de deuren in voorzieningengebouw Prismare in Roombeek. Daar heeft de instelling, die een niet-religieuze grondslag heeft, een ontmoetingscentrum, een kantoor en een stiltecentrum. In laatstgenoemde ruimte kunnen mensen tot zichzelf komen en/of een kaars opsteken.
Het Huis van Verhalen is voortgekomen uit de stichting Pastoraat na de Ramp, een initiatief van de gezamenlijke kerken in Enschede na de vuurwerkramp van 13 mei 2000. Maar er werd niet alleen (na)gepraat over de vuurwerkramp. Ook andere onderwerpen kwamen op tafel. In sommige gevallen werden mensen, die in nood verkeerden, doorgestuurd naar een hulpverlener. Het Huis van Verhalen werkte samen met onder meer welzijnswerkers en wijkagenten. Ook werden er huisbezoeken afgelegd.
Maartens zit in de maag met de sluiting. Vooral voor de vele bezoekers vindt ze het vervelend. „We hebben ons bewezen. Soms hadden we het stuiterdruk. Meer dan 1600 rondleidingen door de wijk hebben we gegeven.”
Sorteer reacties
