Brenda Kroondijk bindt de kat de bel aan. foto Frans Nikkels
ENSCHEDE - Geeft de weegbrug van het afvalbrengpunt aan de Vlierstraat wel het juiste gewicht aan? Volgens Brenda Kroondijk níet. Onlangs is ze daar (opnieuw) achtergekomen. Volgens de inwoner uit Zuid staat haar klacht niet op zichzelf. Het personeel van het afvalbrengpunt haalt de schouders op.
Meerdere mensen zouden ondervonden hebben dat de weegbrug afwijkingen kent. In het nadeel van de aanbieder van bepaalde soorten afval.
„Een unieke weegbrug”, merkt Brenda Kroondijk, met ironie in haar stem, op. Bij haar is een doos(je) paper voor 240 kilo aangeslagen. Ze is met haar auto twee keer op de weegbrug geweest.
Het principe van de weegbrug is simpel. De auto, vaak met aanhanger, rijdt op de brug. Dat totale gewicht wordt aangegeven. De chauffeur lost de vracht en de auto wordt nogmaals gewogen. Het verschil is de aangeboden hoeveelheid grof vuil of papier.
Brenda Kroondijk heeft die dag alleen een doos papier aangeboden. Ze is nog steeds verbaasd over het voorval. „Ben ik zo sterk dat ik in mijn eentje een lading papier van 240 kilo kan tillen”, vraagt ze lachend. Ze doelt op het feit dat ze die dag, na met haar auto de ‘bult’ opgereden te hebben, de lading zelf in de papiercontainer moet hebben gegooid.
Oud papier storten kost geen geld, dus na afhandeling gaat de slagboom open en kan ze naar huis rijden. Dat doet ze niet. Ze heeft namelijk op de bon gezien dat er 240 kilo is berekend. Voor één doos(je) papier. „Ik ben toen daar het kantoortje binnengegaan om opheldering te vragen. Twee dienstdoende ambtenaren, overigens zeer vriendelijk, zaten er koffie te drinken. Ze stonden me te woord maar maakten vooral grappen. Onder meer over mijn kleur haar - blond.”
Ook gooien de mannen, uit balorigheid, de bonnetjes van Brenda in de lucht. Die zij vervolgens weer opraapt om de bewijzen in haar bezit te houden.
Vervolgens melden de mannen ‘ach mevrouwtje, het is maar papier, daar hoeft U niets voor te betalen’. Als Brenda reageert met ‘als het grof vuil was geweest had ik me scheel moeten betalen’, krijgt ze te horen dat het aan haar zelf heeft gelegen: ze had waarschijnlijk iets te veel links gereden waardoor de auto te dicht aan de rand geplaatst was.
Onzin volgens Brenda, die niet voor de eerste keer bij het afvalbrengpunt is. Bij eerdere bezoekjes is er bij haar ook al twijfel geweest over de berekende hoeveelheden, maar ze heeft de bonnen toen niet nagekeken.
Omdat Brenda die dag alleen papier heeft weggebracht, heeft zij geen schade geleden. Toch kaart ze de zaak aan omdat mogelijk andere klanten wel gedupeerd worden omdat er te veel kilo’s van hun pasjes worden afgeschreven.
Bert Kroondijk schudt tijdens het gesprek diverse malen het hoofd. Om dan op te merken. „Ik mag toch aannemen dat die weeginstallatie aan de Vlierstraat regelmatig geijkt wordt. Dat gebeurt bij weegsystemen in supermarkten ook.” Hij, zelfzelfstandig ondernemer, vindt de controles pure noodzaak. De mannen aan de Vlierstraat neemt hij, afgezien van de laconieke houding, niet veel kwalijk. Wel de gemeente, die verantwoordelijk is. Hij spreekt zelfs van een economisch delict.
Uiteraard hebben we Twente Milieu om een reactie gevraagd.
Sorteer reacties
