In de voetsporen van vader Frans

Eddy Tenniglo maakt dit jaar zijn opwachting op de Siepelmarkten. Foto: Reinier van Willigen

Jarenlang werkte hij samen met zijn grote voorbeeld, vader Frans Tenniglo, die de Siepelmarktbezoeker trakteerde op de mooiste verhalen, maar vooral zijn passie voor hout liet zien. Door het overlijden van vader Frans ontbrak de familie Tenniglo vorig jaar op de Siepelmarkten.

Dat voelbare gemis wordt dit jaar gecompenseerd door de aanwezigheid van zoon Eddy, die de handschoen heeft opgepakt en de traditie van het houtbewerken laat voortleven. "Vorig jaar was het rond de Siepelmarkten allemaal nog te vers na het overlijden van mijn vader", vertelt Eddy Tenniglo, "en het andere werk voor de souvenirwinkel moest natuurlijk wel doorgaan. Ik heb ook nog een andere betrekking, maar toch borrelde het van binnen en dus pakte ik direct door en ben ik in de werkplaats aan de slag gegaan. Daar heb ik natuurlijk mijn hele leven al gelopen en meegedraaid met mijn vader. Niet voor niets heeft het zinnetje dat de liefde voor het vak de Tenniglo's wordt aangeboren altijd diepe indruk op me gemaakt. Ik heb veel respect voor mensen, die iets met hun handen kunnen scheppen."

In die veilige werkplaats trad Eddy Tenniglo nog niet direct naar buiten om zijn houtbewerkingen aan anderen te laten zien. "Het afgelopen jaar werd ik echter gevraagd om op de Herfstfair te komen staan. Over dat verzoek heb ik nog wel even na moeten denken. Gelukkig was ik in de nabijheid van een aantal maten van mijn vader en dat gaf me vertrouwen om het toch te doen. De reacties daar deden me goed en dus waren de Siepelmarkten de volgende stap. De eerste markt heb ik nog laten lopen, maar vorige week ben ik begonnen en dat heeft toch het nodige losgemaakt", aldus Eddy Tenniglo, die nog steeds onder de indruk is van de reacties.

"Ik was best zenuwachtig. Het was heel apart en niet alleen voor mij, maar ook voor mijn moeder Truus en de verdere familie. Beelden van je vader schieten dan toch door je heen en dan is het gevoel heel sterk dat je in de voetsporen van je vader treedt en opnieuw de tradi



tie voortzet." De vele reacties, die Eddy Tenniglo kreeg, waren bemoedigend, emotioneel en hartverwarmend. "Veel mensen kwamen me succes wensen en toonden zich erg blij dat de traditie van het houtbewerken en het maken van midwinterhoorns op de Siepelmarkt een vervolg kreeg. De fijnste reactie kwam echter van Riet Essink, die vertelde dat ze het zo goed en zo leuk vond dat ik hier nu stond en afsloot met de woorden 'Het möt deurgoan' en in dat zinnetje zit natuurlijk alles opgesloten. Dat heeft ons als familie enorm goedgedaan", geeft Eddy Tenniglo zijn gevoelens weer. Het zijn echter niet alleen die reacties, die hem hebben gesteund, want ook kameraden van zijn vader als Herman Bekhuis en Henk Eertman vormden op de achtergrond een rots in de branding. "Zij lopen hier al vele jaren en vormen voor mij echt een hou(t)vast," lacht Tenniglo junior. "Ze geven me praktische tips en helpen me wanneer ze kunnen. Met hen in de werkplaats komen ook de herinneringen terug toen ik als klein jochie mijn vader hielp en zelfs dispensatie kreeg voor een dagje vrij op de kleuterschool. En als het druk was op de Siepelmarkt moest ik regelmatig van mijn vader naar de winkel rennen om een gevelteken op te halen. Daar in zijn kraam genoot ik van zijn verhalen en de manier waarop hij met de bezoekers praatte. Nu sta ik er zelf en dat geeft toch een heel bijzonder gevoel. Natuurlijk ben ik wat anders dan mijn vader, maar zijn wens om de traditie door te laten leven gaat op deze manier toch in vervulling. Het möt deurgoan", besluit Eddy Tenniglo om vervolgens een midwinterhoorn in zijn handen te nemen en vol trots voor de foto's van zijn opa en vader het mooie geluid te laten horen.

Het klopt dus dat de liefde voor het hout de Tenniglo's is aangeboren.

Sorteer reacties

Reageren

Naam: E-mail: Reactie:

Als u op versturen klikt gaat u akkoord met de gebruiksvoorwaarden.