Niet beschikbaar!
Jenny en Hans Neurink met hun kinderen Nina, Rosa en Quinten Bruggink zijn dolblij met de auto waar Nina's rolstoel in past. Foto George Nusmeijer
ALMELO - Wie de Goudenregenstraat inrijdt, kan niet om de zilvergrijze
Peugeot van Hans en Jenny Neurink heen. De auto was donderdagavond het
klapstuk toen vier Almelose ondernemers in café Waagplein de wensen van
dertien kinderen vervulden.
Jan Torny, Xandrine van Woudenbergh, Hans Hulshorst en Gabriël Urucoglu zijn
de weldoeners.
Toen er twaalf kinderen gelukkig waren gemaakt,
bleef de wens van opa en oma Jansen voor Nina Neurink over. "Jullie
denken toch niet dat wij echt een auto gaan weggeven?", vroeg zorg- en
horecaondernemer Jan Torny de grootouders. Waarna even later bleek dat dat
wel gebeurde. Want verstopt onder een doek in de hoek van het café stond de
Peugeot waarin plek is voor het hele gezin inclusief rolstoel. "Ik wist
niet wat ik zag", zegt de 31-jarige Jenny, moeder van Nina. "Het
was zo apart, zulke emotionele momenten ken je alleen van de tv. We hebben
met Nina zoveel tegenslagen gehad, dat je niet kunt geloven dat mensen je
zoiets moois cadeau geven."
De tegenslagen voor de kleine Nina
begonnen toen ze nog maar elf maanden was. Een vrolijk kind dat al rond de
tafel dartelde. Tot ze ziek werd. "Volgens de huisarts waar we twee
keer geweest zijn, was het griep", vertelt Jenny. "Maar het bleek
hersenvliesontsteking. Ik krijg nog rillingen als ik eraan terug denk."
Nadat Nina met gillende sirenes naar het ziekenhuis ging, lag ze twee maanden
in Groningen en zes weken in het Almelose ziekenhuis. "Ze is een paar
keer voor de dood weggehaald, vreselijk. Er zijn grote delen van haar
hersentjes afgestorven, ze kan niet lopen, praten en ze heeft epilepsie."
Afgezien van de emotionele impact, kleven aan de ziekte van Nina ook veel
praktische problemen. "Ik heb een oude Mazda 323", vervolgt Jenny.
"Nina kan er wel in, maar dan ligt de rolstoel achterin en dan kan er
dus niemand meer mee. Bovendien wordt ze te zwaar, ik kan haar niet meer in
de auto tillen. Ik heb geprobeerd een aangepaste auto te kopen, maar als je
in aanmerking wilt komen voor een vergoeding van de gemeente mag die maar
vier jaar oud zijn. Zo'n auto kunnen wij niet betalen, ik werk in de
Thuiszorg. We hebben ook nog geprobeerd een lening te krijgen, maar ook dat
lukte niet. Misschien maar goed ook, want die lasten konden wij van ons
inkomen niet betalen."
Jenny's moeder probeerde ondertussen
bij tv-programma's zoals Hart in Actie een auto los te peuteren, maar ook
dat lukte niet.
Totdat ze haar wens in de brievenbus van de
Almelose wensboom gooide. Toen bleek dat de wens genomineerd was, lokte oma
haar dochter Jenny en schoonzoon Hans met eens smoes naar Waagplein. "
Pas daar hoorden we iets van een wens", zegt Jenny. "Toen bleek
dat het om een auto ging, schaamde ik me rot. Sommige mensen wensen een
fiets en wij meteen een auto."
Uit de woorden van Jenny blijkt
dat de Peugeot voor haar veel meer is dan een simpel vervoermiddel. "
Wij kunnen nu als gezin op pad. Afgelopen zomer had ik Air Miles gespaard
waarvan we een dagje naar het Dolfinarium in Harderwijk gingen. We konden
Nina toen niet meenemen omdat ze met haar rolstoel niet in de auto paste.
Mijn hart brak toen ik daar andere gezinnen zag die wel hun gehandicapte
kind bij zich hadden. Het is zo gaaf dat wij straks uitjes kunnen doen met
alle drie de kinderen."
De auto is sinds donderdag geen moment
uit Jenny's gedachten geweest. "Onbegrijpelijk dat ik nu zelf met Nina
naar haar neuroloog kan, of een keer naar het bos. Ik weet niet hoe ik de
Almelose ondernemers moet bedanken. Ik heb ze een hand gegeven, dat is
alles. Toen ik hoorde dat de Gibo Groep naast de wensboom glühwein had
verkocht, dacht ik: dat ga ik volgend jaar doen. Als dank."
Sorteer reacties
