De tien brutale vragen werden deze week gesteld aan Peter de Nooij, wijkagent in de binnenstad. De eerste vijf vragen staan in de Almelose editie van de zaterdagkrant, de laatste vijf hier op de website.
6. Als u ziet dat een bekende zijn of haar auto verkeerd geparkeerd heeft, krijgt die dan een bon of knijpt u weleens een oogje dicht?
„Dat hangt er vanaf. Als de auto gevaarlijk geparkeerd staat, dan kan diegene rekenen op een boete. Of dat er nog voldoende ruimte is of er een goede reden is om zo te parkeren. Dat is trouwens niet afhankelijk van of het een bekende is.”
7. De wijkagent, dat is toch de softie van alle politieagenten?
„Dat is een misverstand. De wijkagent is de vooruitgeschoven post van de politie in de wijk. Het is mijn taak om te netwerken en dicht bij de mensen te staan. Je bent tussenpersoon tussen de mensen en de politie.”
8. Contacten leggen in de wijk is niet uw sterkste kant. Kunt u niet beter terug naar een kantoorbaan bij de politie?
„Daar herken ik mij niet in. Dat heeft niets te maken met de kwaliteit van de wijkagent, maar met het feit dat de politie niet gezien wordt als de plek om je verhaal te doen. Daar is de wijkagent voor.”
9. Kickt u op uniformen, bevordert het dragen van een pistool uw mannelijkheid?
„Na 35 jaar is de jus er wel af. Het hoort bij het werk, niet meer en niet minder. Mijn uniform zie ik als een werktenue. Als ik bij de garage had gewerkt, dan was dat een overall geweest en bij de post een ptt-busje.”
10. U twittert alleen maar over uw werk. Is uw privé-leven zo saai?
„Ik hou mijn werk en privé gescheiden, net als velen. Daardoor kan ik mijn werk zo lang doen en vind ik het zo mooi. Regelmatig reageren mensen op mijn tweets. Voor een hulpvraag of gewoon contact. Of als een controle resultaat heeft gehad, dan vragen mensen wel eens of ik ook bij hen kan controleren. Als dat in mijn wijk is en er zijn meer klachten, dan doe ik dat ook. Als het niet in mijn wijk is, dan stuur ik hem door naar die wijkagent.
