Wim Weenk uit Geesteren is de officiële drager van de rode lantaarn. Hij kwam in 1997 bij de laatste elfstedentocht als laatste over de finish op de Bonkervaart. Foto Jan Houwers
Volg @tctachterhoek op twitter
BORCULO - Hij is de officiële drager van de rode lantaarn. Wim Weenk uit Geesteren bij Borculo kwam vijftien jaar geleden als laatste over de finish bij de Elfstedentocht. En hij is er weer klaar voor.
Hij heeft een klus ver van huis, aan de Poolse grens. Zand afgraven voor de papierindustrie. Niettemin staat Wim Weenk (50) uit Geesteren in de startblokken voor de zestiende Elfstedentocht. „Als ie komt, ben ik d’r klaar voor. Ik heb de schaatsen bij me”, zegt de kraandrijver uit het Borculose kerkdorp. Hij kwam in de laatste editie als laatste over de finish, tien tellen voor middernacht.
De Achterhoeker is daarmee de officiële drager van de rode lantaarn. Sinds de helse, verfilmde tocht van 1963, met Reinier Paping als winnaar, wordt de naam van de nummer laatst in een petroleumlamp gegraveerd. Die wisselbeker met een lange looptijd heeft Weenk zaterdag 4 januari 1997 op de Bonkervaart ‘verdiend’. Vijftien jaar geleden draaide hij als allerlaatste de Bonkevaart op. „De familie en vrienden waren al vertrokken, ze geloofden er niet meer in.”
Na hem kwam nog één deelnemer over de meet, binnen de tijd. De Achterhoekse bikkel deed zijn schaatsen uit en liep op sokken naar zijn logeeradres, kilometers verderop. Maar Weenk werd achterhaald door een paar Friezen. Hij moest terug en kreeg een warm onthaal, een winnaar waardig. De man die na hem finishte bleek een zwartrijder, Weenk was officieel de laatste.
Hij werd voor het oog van de tv-camera’s en het vaderland gehuldigd door voorzitter Henk Kroes van de Vereniging De Friesche Elfsteden. Hij kreeg een zoen van Erica Terpstra én, belangrijker, het begeerde kruisje.
De rode lantaarn volgde pas een week later. “Die kreeg ik in een televisieprogramma van Jos Brink. Uit handen van de vorige rode lantaarndrager, Werner van Dijk uit Lelystad, die in 1987 laatste was geworden. Die onderscheiding bestaat pas sinds 1963 en staat eigenlijk los van de organiserende vereniging.”
Getraind heeft deze Abraham tot deze week amper. “Zaterdag en zondag heb ik even op het ijs gestaan. Maar ik heb de schaatsen meegenomen. Hier is een plas vlakbij, het heeft vannacht 25 graden gevroren.” IJs is ijs.
Lees het hele verhaal in de editie Achterhoek van de Twentsche Courant Tubantia van donderdag
Niet beschikbaar!
















