DEN HAAG (GPD) – Bijengezoem en ruisachtig gesis, afgewisseld met synthesizerpiepjes. Zo klinkt I-dosing. Muziek die je van internet kunt downloaden en die een geestverruimende werking zou hebben. De muzikale tonen, die per oor iets anders klinken, beïnvloeden je hersenen zodanig dat je er zelfs high van kunt raken. Althans, dat wordt beweerd.
Een muzikale drug, oordeelden de staat Oklahoma en het Vlaams Platform Tegen Drugs. Prompt waarschuwden ze voor de gevaren van I-dosing. Zeker nadat de eerste filmpjes van I-dosende tieners op internet verschenen. Getooid met een hoofdtelefoon, liggen ze met een doek over hun hoofd op bed, in een donkere kamer. Sommige luisteraars krioelen in bed, armen in de lucht gestoken. Helemaal high van de muziek. Anderen krijgen er vooral koppijn van, blijkt uit reacties op internetfora.
Afgaande op de video's krijgen behandelingscentra voor verslaafden het nog druk. Maar niets blijkt minder waar. Bij de Jellinek-kliniek in Amsterdam, een behandelcentrum voor verslaafden, kijken ze niet van I-dosing op. „Het bestaat al veel langer maar het leidt nooit tot problemen”, verklaart een woordvoerster. Dat het fenomeen plots zoveel aandacht krijgt verbaast haar dan ook. Ze verdenkt het bedrijf achter I-dosing ervan een marketingcampagne te voeren. De website www.i-doser.com verdient namelijk geld met het verkopen van I-dose software en muziek. Het trimbos Instituut, het kenniscentrum voor verslavingszorg, noemt de plotselinge aandacht voor I-dosing komkommertijd in optima forma. Beide instellingen zien op het oog weinig kwaad in I-dosing.
Kun je er verslaafd aan raken? Bij Trimbos denken ze van niet. „Om aan iets verslaafd te raken moet je echt van iets genieten. En ik vraag me af of er mensen zijn die van deze muziek genieten”,grinnikt de woordvoerster. Ook bij Jellinek verwachten ze niet dat het storm zal lopen met I-dose-addicts. „Ik weet dat het gros van de mensen die I-dosing hebben gedaan zegt dat het niet eens in de buurt komt van echte drugs. Die nemen toch liever een lijntje coke.” I-dosing lijkt daarmee wel wat op de psychedelische muziek uit de jaren 60. Niet de muziek maar geestverruimende middelen zonden de luisteraar voor eventjes naar paradijselijke oorden. Hetzelfde geldt voor de trancemuziek van de jaren negentig. Niet de melodieuze spacey-achtige tonen, maar chemische pilletjes brachten de luisteraars in vervoering.
Volgens muziekwetenschapper Henkjan Honing is er geen wetenschappelijk bewijs dat I-dosing de hersenen kan beïnvloeden. Wel staat volgens hem min of meer vast dat de muziek de stemming verbetert. Ook vermindert het geheugen van I-dosers tijdelijk. Het wetenschappelijk bewijs is echter mager. Wel staat onomstotelijk vast dat muziek die de stemming verhoogt mensen tijdelijk slimmer maakt.
Sorteer reacties
