LET OP: DE FOTO'S DIE U ZIET BIJ DOORKLIKKEN ZIJN SCHOKKEND. Archieffoto Carlo ter Ellen
Foto: MST
Foto: MST
Foto: MST
Foto: MST
1/5
De foto's zijn gruwelijk: afgerukte vingers, uitstekende botten, bloederige hompjes. Maar de MST-chirurgen Oscar van Kooten en Ralph de Wit vinden dat ze gepubliceerd móeten worden. In de hoop dat ouders zich voortaan wel twee keer bedenken voor ze hun kinderen met vuurwerk laten spelen.
Van Kooten is geschrokken van het grote aantal zeer jonge
vuurwerkslachtoffers dat hij sinds 31 december onder behandeling heeft. Hij
zocht deze week de publiciteit om de effecten te kunnen laten zien van wat
hij agressief en destructief vuurwerk noemt. Hij heeft er nog steeds
handenvol werk aan. Van Kooten hoopt dat vooral ouders er iets van leren.
Collega-chirurg Ralph de Wit toont een röntgenfoto van een verminkte
‘klauw’. Het ziet er niet half zo gruwelijk uit als de eerder getoonde
foto’s van de buitenkant. Daarna wijst hij aan hoe hij pinnen in de
botresten heeft gezet om zoveel mogelijk te herstellen. Tenslotte toont hij
het resultaat: een dichtgenaaid handmidden met links en rechts uitsteeksels:
een duim en een pink.
”Laten jullie deze foto’s zien in de krant?”, willen Van Kooten en De
Wit weten. Ze zijn gruwelijk maar de realiteit. De vrouw van wie de
verminkte hand is, heeft toestemming gegeven om ze te gebruiken. Niet
roekeloos gedrag maar een direct exploderende pot was de oorzaak. Zij vindt
het belangrijk dat de ongelooflijke schade die vuurwerk kan toebrengen,
onder de aandacht komt. Van Kooten wil dat de boodschap inslaat. Dat is
beter dan dat vuurwerk inslaat.
De redactie heeft besloten de gruwelijke foto's niet af te drukken
in de krant, waar de lezer die er niet mee geconfronteerd wil worden zich er
niet aan kan onttrekken. Maar op deze website worden ze wel zichtbaar als u
hiernaast onder de vuurwerkfoto verder klikt. Nogmaals: de foto's zijn
schokkend.
Het onderstaande artikel is zaterdag gepubliceerd in De Twentsche
Courant Tubantia. Het is een interview met de MST-chirurgen.
Chirurg schrikt van Twentse vuurwerkmoraal
door Frank Timmers
ENSCHEDE - Plastisch chirurg Oscar van Kooten is geschrokken van het grote
aantal zeer jonge vuurwerkslachtoffers dat hij sinds 31 december onder
behandeling heeft.
Hij zocht deze week de publiciteit om de effecten te kunnen laten zien van
wat hij agressief en destructief vuurwerk noemt. Hij heeft er nog steeds
handenvol werk aan. Van Kooten hoopt dat vooral ouders er iets van leren.
Hij legt zijn goede linkerhand op tafel en wijst met zijn goede rechterhand
aan waar bij een slachtoffer zenuwen zijn afgescheurd, welke inmiddels
verdwenen vingers gebroken waren, welke pezen kapot waren getrokken, welke
vingertopjes geamputeerd moesten worden. Chirurg Van Kooten heeft tien
vingers die het goed doen. Hij had ze allemaal nodig om al die vernielde
handen zo goed mogelijk te repareren.
Met zijn goede rechter- en linkerhand tikt chirurg Ralph de Wit op het
toetsenbord van een computer tot er een röntgenfoto verschijnt van een
verminkte 'klauw'. Het ziet er niet half zo gruwelijk uit als de eerder
getoonde foto's van de buitenkant.
Daarna wijst hij met zijn goede vingers aan hoe hij pinnen in de botresten
heeft gezet om zo veel mogelijk te herstellen. Tenslotte toont hij het
resultaat: een dichtgenaaid handmidden met links en rechts uitsteeksels: een
duim en een pink. Zonder zijn goede vingers had De Wit dit niet kunnen maken.
"Laten jullie deze foto's zien in de krant", willen Van Kooten en
De Wit weten. Ze zijn gruwelijk, maar de keiharde realiteit. De vrouw van
wie de verminkte hand is, heeft toestemming gegeven om ze te gebruiken. Niet
roekeloos gedrag maar een direct exploderende pot was de oorzaak. Zij vindt
het belangrijk dat de ongelooflijke schade die vuurwerk kan toebrengen,
onder de aandacht komt.
Van Kooten wil dat de boodschap inslaat. Dat is beter dan dat vuurwerk
inslaat.
Oud en nieuw in het oosten heeft Oscar van Kooten verbaasd. Meestal is het
in de Randstad erger dan in Twente. Maar op het terrein van vuurwerk ligt
dat anders. Tot die conclusie is Van Kooten gekomen, die vorige week zijn
eerste oud en nieuw als plastisch chirurg van het Medisch Spectrum Twente in
Enschede meemaakte. Hij wist niet wat hij zag vanaf negen uur 's ochtends:
zo veel slachtoffers en zo jong.
Vier jaar werkte Van Kooten in het Academisch Ziekenhuis in Amsterdam. In
die tijd kwam hij twee slachtoffers tegen met zwaar verminkte handen. Hier
in Enschede, waar hij in november begon, telde hij dat aantal al bij zijn
eerste jaarwisseling. "Ik ben er echt van geschrokken", zegt hij.
In totaal kregen Van Kooten en zijn collega De Wit rond de dertig
slachtoffers onder behandeling die geopereerd moesten worden. Tegen de
zestig meldden zich met minder heftig letsel. "Het begint vanaf tien
jaar", zegt Van Kooten. "De meeste kinderen hebben kapotte handen
door patronen. Ik heb de indruk dat ze gespeeld hebben met illegaal in
Duitsland gehaald vuurwerk. Daar moeten ze toch samen met hun ouders naartoe
zijn gegaan."
De meeste schade betrof handen, maar vier patiënten hadden ook ernstig
oogletsel. Van Kooten noch De Wit vindt de behandelkamer een plek voor een
preek. De Wit: "Thuis denk ik wel eens: Wat zijn ze stom geweest, maar
het heeft geen zin om het tegen de patiënt zelf te zeggen. Ik geef geen
waardeoordeel, maar probeer er het beste van te maken."
Van Kooten vertelt dat de slachtoffers en hun ouders tijd nodig hebben voor
ze zich de gevolgen helemaal realiseren. "De grootste schok treedt
meestal op als ze voor het eerst de verwonding goed zien in het ziekenhuis,
als we het verband eraf halen waarmee het thuis was afgedekt. Maar het duurt
nog langer voor ze beseffen dat het met een operatie niet klaar is. Er was
een voetballer bij die dacht snel weer training te kunnen gaan geven. Die
moet echt nog de knop omzetten en begrijpen dat zijn leven een heel andere
wending neemt."
"Bij de ernstige verwondingen die we hebben gezien is een revalidatie
van een jaar nodig. En dan nog zal nooit meer alle functionaliteit terugkeren
", vertelt hij. Dikwijls zijn er nieuwe operaties nodig om
littekenweefsel te verwijderen of om overgebleven vingers op een betere plek
neer te zetten. Gerepareerde vingers moeten voortdurend worden bewogen om te
voorkomen dat ze helemaal stijf worden. Er is vaak een lange weg te gaan.
Van Kooten gist naar een verklaring voor het verschil tussen Twente en
Amsterdam. Misschien wordt er in de Randstad terughoudender met vuurwerk
omgegaan, omdat er minder ruimte is. Misschien wordt er minder illegaal
geïmporteerd, omdat de hoofdstad nu eenmaal verder van Duitsland of België
ligt.
Zeker weten doet Van Kooten het niet. Evenmin weet hij of er maatregelen te
nemen zijn waardoor dit grote aantal in de toekomst verminderd kan worden.
Zijn bijdrage met dit verhaal is de waarschuwing, die hij december dit jaar
nog eens wil herhalen.
Sorteer reacties
'); 
zo ook niet voor een deel zelfs arbeidsongeschikt en als je jong bent, want dan zit je daar niet op te wachten... 
