Terug naar de beurs

Auteur: Door Sybe Terwee |   donderdag 13 augustus 2009 | 16:39

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
De Amsterdamse effectenbeurs. Foto; ANP

De Amsterdamse effectenbeurs. Foto; ANP

Zelfs mensen die zich niet voor aandelen interesseren moet het opgevallen zijn dat het de laatste maanden goed gaat op de beurs. Een stijging van 45 procent terwijl we middenin een recessie zitten? Dat klinkt zo mooi dat je het idee krijgt erbij te moeten zijn.


Het afgelopen jaar aandelen verkopen was misschien geen slecht idee, maar na het dieptepunt begint de kooplust weer te kriebelen. Is het al veilig genoeg om te kopen? Ik geef drie redenen waarom u beter niet kunt instappen op dit moment. Het is verstandig de kooplust nog een paar maanden te bedwingen.


Reden 1: De markt is zo snel gestegen sinds maart dat een correctie voor de hand ligt. In jargon heet dit ‘overbought’ of overgekocht. De ervaring leert dat na zo’n snelle stijging de koersen weer zuidwaarts gaan, of op zijn best zijwaarts blijven bewegen, voor de stijging verder gaat. U gelooft niet in technische analyse of market timing? Lees dan verder.


Reden 2: Op de omslag van Elsevier prijkte afgelopen week met grote letters ‘terug naar de beurs?’. Zo’n omslag is een aanleiding om juist aandelen te verkopen. Aanbevelingen van populaire tijdschriften vormen al sinds jaar en dag een betrouwbare contra-indicator. Als iedereen begint door te krijgen dat er een hausse is, of nu gaat om goud, internetaandelen of tulpen, nadert deze zijn hoogtepunt. Dat hoeft niet een totale ineenstorting te betekenen, maar wel een tijdelijke daling. Een beroemd voorbeeld van het gebruik van een contra-indicator is het verhaal van Rockefeller en zijn schoenpoetser. In 1929 liet de Amerikaanse oliemagnaat Rockefeller op straat zijn schoenen poetsen. Tot zijn verbazing kreeg hij een aandelentip van de schoenpoetser. Hij concludeerde dat de aandelenmarkt overspannen moest zijn en verkocht al zijn aandelen. Ik weet niet of hij op dat moment al de rijkste man van Amerika was, maar een paar jaar later was hij het zeker.


Reden 3: We naderen de gevaarlijkste maand van het jaar. Als u houdt van harde bewijzen zal dit argument u beter bevallen dan de vorige, ook al geeft het alleen kansverwachtingen. Statistische gegevens over het verloop van beurskoersen tonen aan dat de koerswinsten niet evenredig verdeeld zijn over het jaar. Op grond van de theorie van efficiënte markten zou je dat verwachten, maar het is niet zo, op geen enkele aandelenmarkt die ooit onderzocht is.


Ik geef wat cijfers over Nederlandse beurskoersen over de afgelopen 25 jaar. Gemiddeld werd een rendement gehaald van 8,1% per jaar. Dat is 0,68% per maand. Maar in de maanden maart, april en december is het rendement veel hoger: respectievelijk 1,8, 1,9 en 2,5%. De minst lucratieve maand is september, met een gemiddeld rendement van -2,7%. Het is de enige negatieve maand. In de maanden juli, augustus en oktober worden kleine rendementen geboekt. Wie als vaste beleggingsstrategie zijn aandelen jaarlijks zou verkopen op 1 juli, om weer in te stappen op 1 november, zou zich daarmee een gemiddeld verlies van 2,2% per jaar besparen, en over de afgelopen 25 jaar een jaarlijks rendement van 10,3% hebben behaald. Bovendien zou deze belegger zich de voornaamste krachs uit die periode hebben bespaard, wat prettig is voor de gemoedsrust. Van de 15 dalingen van meer dan 10% zouden er 9 zijn vermeden.


Als de genoemde strategie zo voordelig is, waarom gebruikt niet iedereen hem dan? Het idee bestaat al lang, getuige het vaak geciteerde rijmpje ‘Sell in May and go away, but remember, be back in September’. Er zijn wat verschuivingen in de loop der tijd, maar de zomer is altijd een slappe periode geweest. Ben Jacobsen toont in zijn boek Voorspelbaarheid van beurskoersen aan dat dit al sinds de negentiende eeuw het geval is. Waarom maken de volgens sommige economen zo rationele beleggers hier geen gebruik van, net zolang tot de verschillen tussen maanden verdwijnen? Omdat rationele beleggers in de werkelijkheid niet in groten getale rondlopen. Dit is in de gedragsmatige financiële theorie al decennia bekend. Het volgen van de strategie levert ook wat werk op, en extra kosten.


Dr. Sybe Terwee MFP is financieel planner en als pensioenspecialist verbonden aan de afdeling fiscale en juridische zaken van Pensioendesk Nederland B.V., een keten van pensioenadvieskantoren.

Noot: Dit artikel is geschreven op 13 augustus bij een stand van de AEX van 290. De aangegeven rendementspercentages zijn berekend op basis van getallen van het CBS.

Disclaimer: het is mogelijk dat de auteur posities heeft in aandelen of aandelenfondsen, en dat hij (delen van) deze posities rond het tijdstip van schrijven heeft verkocht.

Reageren


Tweespraak