De jacht is geopend! Anno 2008 dreigen homeopathische en andere alternatieve artsen hun artsentitel te verliezen als ze zich niet conformeren aan de ideeën van de reguliere geneeskunde.
In het buitenland wordt met verbazing naar Nederland gekeken. Het eens zo liberale en vrijzinnige land lijkt terug te vallen naar de Middeleeuwen, waar heksenjachten gebruikelijk waren en Galileo op de brandstapel dreigde te eindigen omdat men zijn vooruitstrevende ideeën niet begreep vanuit de werkelijkheid die men dacht te kennen.Wat is er aan de hand? De Wet Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (BIG) werd in het leven geroepen om de kwaliteit in de gezondheidszorg te waarborgen. Een BIG-registratie is een kwaliteitswaarborg. Dit is belangrijk voor de patiënt, zo kan hij een betrouwbare behandelaar herkennen. De wet BIG heeft mede een aanzet gegeven tot kwaliteitsverbetering van opleiding en praktijkorganisatie, van zowel regulier als alternatief.
Nu het tijd is om de wet BIG te evalueren en optimaliseren doet minister Klink iets vreemds, iets waarvoor deze wet helemaal niet bedoeld is. Hij dreigt deze wet te gebruiken om alle alternatieve artsen uit de gezondheidszorg te verwijderen. Hij stelt, tot verbazing van zowel de alternatieve artsen als hun patiënten, dat de tijd die deze artsen aan hun patiënten besteden geen 'echte' geneeskunde is, en daarmee geen geneeskunde! Op grond daarvan zal hun BIG-registratie niet kunnen worden verlengd. Daarbij probeert hij zijn mening (dat datgene wat alternatieve artsen doen geen geneeskunde is) te gebruiken om alternatieve artsen btw-plichtig te maken.
Dit gaat volledig in tegen de publieke opinie in Nederland. Zo prefereert een meerderheid van de ouders voor hun kind een homeopathische behandeling boven een reguliere. Tweederde van de Nederlanders heeft homeopathische geneesmiddelen in huis en is tevreden over het gebruik. Per jaar zijn er veertien miljoen consulten bij alternatieve behandelaars. En dat gebeurt niet voor niets: blijkbaar worden ze regulier niet goed geholpen. Maar deze patiënten worden door beleidsmakers en bestuurders totaal niet serieus genomen. Wat alternatieve artsen doen, wordt de laatste jaren op allerlei subtiele en minder subtiele manieren in een negatief daglicht gesteld, en daarmee worden de patiënten voor joker gezet!
Hoe is dit mogelijk? De top van het Ministerie van Volksgezondheid bestaat uit mensen die sterk gekant zijn tegen alternatieve geneeswijzen. Een aantal van hen is lid of sympathisant van de Vereniging tegen de Kwakzalverij, getuige het feit dat toentertijd minister Hoogervorst èn de inspecteur-generaal zijn gaan spreken op een symposium van deze tendentieuze vereniging. Hun leden proberen als fanatieke vervolgers alles uit te bannen wat in hun ogen niet kan bestaan. Zelfs wordt getracht wetenschappelijk onderzoek naar alternatieve geneeswijzen tegen te houden. Bijna had de rector magnificus van de Vrije universiteit de meester Kackadorisprijs gekregen omdat hij meedoet aan een onderzoek naar de werking van alternatieve geneeskunde! Dit toont hun eenzijdigheid en fanatisme, het heeft niets te maken met wetenschap en er wordt niet naar een oplossing gezocht.
Al met al is de sfeer in Nederland nu zo dat niet het wetenschappelijk bewijs het uitgangspunt, maar eenvoudigweg het idee dat bijvoorbeeld middelen die gebruikt worden in de homeopathie niet kunnen werken. Niet het bewijs maar het vooroordeel telt.
Een treffend voorbeeld hiervan is een uitspraak van professor Vandenbroucke die stelt dat de review aantoont dat homeopathie werkt, maar dat dat niet geaccepteerd kan worden: "Aanvaarden dat een oneindige verdunning werkzaam is leidt tot het verwerpen van een heel bouwwerk van chemisch en fysisch inzicht waarop meer berust dan alleen geneeskunde. Die prijs is gewoon te hoog. Aan dat dogma blijven we dus vasthouden, en we stellen ons dan liever kritisch op tegenover de zogenaamde feiten."
Homeopathie bijvoorbeeld is allang bewezen, zowel de methode als de werkzaamheid van de middelen. Ook is het effect klinisch geverifieerd in dubbel blind onderzoek.
Door dit te blijven ontkennen strooien tegenstanders van alternatieve geneeswijzen het publiek zand in de ogen.
Intussen stijgen de kosten van de gezondheidszorg enorm. Deze kosten kunnen veel beter in de hand worden gehouden als onderzoekers meer aandacht zouden besteden aan de ontwikkeling van de financieel aantrekkelijkere alternatieve geneeswijzen. Niet voor niets roept de WHO (World Health Organisation) na uitgebreid onderzoek op wereldschaal op tot het bevorderen van de alternatieve methoden.
En wat het ergste is: vele (chronisch) zieken (in Nederland zijn bijvoorbeeld alleen al 2,3 miljoen reumapatiënten) kunnen niet worden genezen door het reguliere medische circuit. Vervolgens wordt hen de hulp door het alternatieve circuit ontnomen! Terwijl juist chronisch zieken met veel succes vaak gebruik maken van alternatieve behandelingen.
En wie praat er over de zeker 3500 mensen die per jaar in Nederland sterven als direct gevolg van de bijwerking van medicijnen? En de ruim 1700 doden per jaar die het gevolg zijn van medische missers?
Het steeds weer terugkomen op de zaak Millecam van zes jaar geleden bewijst dat alternatieve artsen hun patiënten veel en veel minder schade berokkenen dan de gevestigde collega's. Dit is blijkbaar de enige zaak in al die tijd. Er wordt duidelijk met twee maten gemeten.
Voor ontwikkeling is openheid nodig. De Nederlandse maatschappij heeft de plicht om beleidsmakers tot de orde te roepen, wederzijds respect te bevorderen, polarisering om te buigen tot integratie, en keuzevrijheid te garanderen.
Het belang van de patiënt dient het uitgangspunt te zijn.
We zijn de middeleeuwen toch voorbij?
De auteur is homeopathisch arts. Hij heeft dit stuk geschreven mede namens zijn collega-artsen bij het homeopathisch artsencentrum Centaurea in Apeldoorn.
