De Twente School of Management (TSM) heeft afgelopen april Michael
Braungart, mede-bedenker van C2C (zo noemen ingewijden Cradle-to-Cradle),
weten te strikken. Zoals gezegd: er hangt iets in de lucht. Ook onze Twentse
bedrijven raken steeds meer geboeid door deze thema's.
De doelen zijn nobel, de technologische uitdaging is duidelijk, maar de
vraag is natuurlijk of er ook duurzaam geld mee te verdienen valt. Daar
lijkt het wel op: er liggen een paar stevige problemen: klimaatverandering,
de slinkende voorraad fossiele brandstoffen en vervuiling, om er een paar te
noemen. Dat betekent dat er vraag is en in dit geval ook enige urgentie.
Hier ligt dus op z'n minst marktpotentie.
Een paar maanden geleden sprak ik Ton Beune. Hij kwam met een heel
interessant idee: maak van Twente een echt duurzame regio. Zou het niet mooi
zijn als Twente over een jaar of twintig energieneutraal is? We hebben
tenslotte al heel veel in huis omdat voor elkaar te krijgen: bedrijven als
Twence, Norit, een flinke contingent aan high tech MKB'ers en natuurlijk
onze UT en Saxion, aldus Ton.
Dit idee sprak me om meerdere redenen erg aan. Om te beginnen heb ik het net
als iedereen goed voor met het milieu. Daarnaast kan een dergelijke
doelstelling heel goed helpen bij het stimuleren en focusseren van innovatie
in de regio. Het kan werken als het 'Man op de maan' effect, waarbij het
bereiken van dat einddoel veel ontwikkeling op gang brengt, zorgt voor
focus, maar ook voor veel interessante bijeffecten in de vorm van nieuwe
producten en bedrijven. Indertijd heeft het Apollo-programma een geweldige
versnelling gegeven aan de chip-industrie en heeft het de ontwikkeling van
nieuwe kunststoffen en nieuwe materialen enorm versneld.
Een ander voordeel zie ik in de positionering van Twente naar de rest van de
wereld. Daar zitten we toch al een tijd te worstelen tussen enerzijds het
imago van een regio 'Rustig in het Groen' (denk aan TwenteJezelf) en
anderzijds Twente als innovatieve high tech regio. Die spagaat hef je met
het idee van Ton helemaal op. Het leidt naar mijn idee tot een goed te
verdedigen beeld van Twente als moderne, high tech en groene regio waar het
goed toeven is voor bezoekers én bewoners. Ik kan me voorstellen dat
voortbrengselen van Ton's visie (warmtekrachtcentrales, windmolens en
koelvijvers met forellen, etc) zelfs fraaie toeristische trekpleisters
kunnen worden. Je ziet bijvoorbeeld nu al dat Twence op de Boeldershoek tot
een van de grootste publiekstrekkers van de regio behoort.
Twente als duurzame regio is een uitdagende missie, met voldoende plaats
voor tot de verbeelding sprekende strategische doelen, zoals: 'Luchthaven
Twente: de schoonste luchthaven ter wereld' en 'In 2020 voorziet Twente in
haar eigen, schone, energie'.
Naast energie is er ook plaats voor ontwikkelingen op het gebied van
waterzuivering en natuurlijk ook voor toepassing van het cradle-to-cradle
principe: een nieuwe kijk op de ontwikkeling van producten en processen,
waarbij de afvalproducten de start betekenen voor nieuwe processen en
producten. Er wordt zo energiezuiniger geproduceerd zonder dat het milieu
wordt belast. Daarnaast wordt er gewoon goed geld verdiend. Mooi toch?
Sprekend als bestuurslid van de Technologie Kring Twente (180 high tech
spin-offs van UT en Saxion) ben ik er van overtuigd dat TKT als bron van
creativiteit, kennis en ondernemerschap echt uitgedaagd zal worden door een
dergelijk innovatieprogramma. Gezien het concrete einddoel en afgeleide
doelen, wellicht wel meer dan door de huidige clusteraanpak van ons
Innovatieplatform Twente. Na drie jaar heeft het platform niet echt de
aandacht vast weten te houden van het doorsnee TKT-bedrijf. Ik kan me
voorstellen dat het platform de visie van Ton omarmt en verbindt met haar
eigen initiatieven. Het zou waarschijnlijk het platform nog meer in beweging
kunnen brengen. De TKT gaat in ieder geval met de droom van Ton Beune aan de
slag.
Het is groen en het innoveert ....Twente dus!
















