Nederland vangt gezinnen met kinderen zonder verblijfsvergunning niet op. De zogeheten Koppelingswet sluit hen hiervan uit. De kinderen hebben wel recht op onderwijs en medische zorg, maar geen recht op opvang. Na een negatieve beslissing op hun asielaanvraag krijgen zij in Ter Apel, waar ze worden beperkt in hun vrijheid, een aantal weken de tijd om terugkeer naar hun land voor te bereiden. Lukt dat na twaalf weken niet, dan staan de gezinnen op straat. Daarmee schendt Nederland het recht van kinderen op onderdak en bescherming, zoals dat is vastgelegd in het Europees Sociaal Handvest.














